مفهوم قلمرو در فضاهای شهری و نقش طراحی شهری خودی در تحقق آن
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
انسانها به همان اندازه که ماحصل محیط اجتماعی هستند، ساختهی محیط فیزیکی نیز بهشمار میروند. از دیدگاه روانشناسی– اجتماعی، چهار مفهوم خلوت، فضای شخصی، قلمرو و ازدحام، پایه و اساس رفتارهای فردی و اجتماعی انسان در رابطه با محیط است. در همین راستا، مفاهیم فوق که برگرفته از علم پروک
در دهه های اخیر بحث فرآیند طراحی شهری یا نگرش فرآیندی به طراحی شهری توجه بسیاری از نظریه پردازان و متخصصین طراحی شهری را به خود جلب نموده است. فرآیند طراحی شهری به تعریف بهتر و کاملتر مسائل، در نظر گرفتن راه حل های متعدد و بهینه یابی، تسهیل فرآیند اجرا، کمک به تصمیم گیری و طراحی
در دهههای اخیر بحث فرآیند طراحیشهری یا نگرش فرآیندی به طراحی شهری توجه بسیاری از نظریه پردازان و متخصصین طراحی شهری را به خود جلب نموده است. فرآیند طراحی شهری به تعریف بهتر و کاملتر مسائل، در نظر گرفتن راه حلهای متعدد و بهینهیابی، تسهیل فرآیند اجرا، کمک به تصمیم گیری و طراحی
رنگ، بهویژه در قالب رنگهای اشباعشده، بهمنزله یکی از مؤثرترین مؤلفههای ارتباط دیداری در عرصه طراحی شهری و گرافیک محیطی معاصر، نقش بهسزایی در ساختاردهی به تجربه فضایی کاربران، بازنمایی لایههای فرهنگی محیط و ارتقاکیفی منظر شهری ایفا مینماید. این نوع استفاده از رنگ، با تأکید
رفتارهای متفاوت مردم در فضاهای شهری به علت وجود عوامل مختلف در فضای شهری است. این عوامل مختلف بصورت مستقیم یا غیر مستقیم بر چگونگی رفتار استفاده کنندگان از فضا تاثیر می گذارد. یکی از این عوامل که بر استفاده مستمر افراد از فضاهای شهری اثر گذار است و شرط آمدن به فضای شهری است، عامل
بهره گیری از فضاهای زیرزمینی به عنوان فضاهای شهری به دلیل کمبود زمین شهری در کلان شهرها، در ادبیات «طراحی شهری» دهه های اخیر مطرح شده است. چالش اصلی طراحی و توسعه فضاهای شهری زیرزمینی، برخی خصیصه های این گونه فضاها، در مقایسه با سایر فضاهای شهری روی سطح زمین می باشد، که تا کنون م