آسیب شناسی ساختار سازمانی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران
Abstract
هدف اصلی این پژوهش آسیب شناسی ساختار سازمانی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران و اهداف فرعی آن تعیین آسیب های مربوط به پیچیدگی، رسمیت و تمرکزسازمانی آن ساختار است. بهمنظورجمعآوری اطلاعات، پرسشنامه ای بر مبنای طیف چهار درجهی لیکرت طراحی شده که وضعیت ساختار سازمانی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران را در ابعاد سهگانه مدل ساختاری رابینز یعنی پیچیدگی، رسمیت و تمرکزسازمانی سنجیده است. پس از تجزیه و تحلیل اطلاعات از طریق نرمافزار spss، نتایج با الگوی مطلوب ساختار سازمانی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران که برگرفته از ادبیات نظری پژوهش است تطبیق داده شده تا از این طریق آسیب های ساختارسازمانی بیمه مرکزی ایران مشخص شود. جامعهی آماری این پژوهش، کلیهی کارکنان بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران است که از بین آنها با روش نمونه گیری تصادفی تعداد 75نفر انتخاب شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد، با افزایش عدم اطمینان محیطی در آینده، ساختار مطلوب سازمان‌ها، ساختاری ارگانیک با پیچیدگی، رسمیت و تمرکزسازمانیکم است، اما ساختار سازمانی موجود بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران ساختاری مکانیک است که از پیچیدگی، رسمیت و تمرکز سازمانی بالایی برخوردار است. در پایان پژوهش با انجام آزمون t یک نمونه ای در سطح اطمینان 95 درصد،05/0 sig < بهدست آمد، بنابراینفرضیه اصلی پژوهشتأیید شده است؛ یعنی بین ساختار موجود و مطلوب بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران تفاوت معناداری وجود دارد.