بررسی اثر استیک اسید و پلی اتیلن گلیکول بر شکل شناسی و عملکرد غشای پلی وینیل الکل
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
در این پژوهش نانوکامپوزیتهای پلیلاکتیک اسید /پلی اتیلن گلیکول / نانوذرات هیدروکسیآپاتیت (با درصد وزنی 0، 3و5 ) بطور موفقیت آمیزی به روش ریختهگری حلال در مخلوط کلروفرم تهیه شدند. به منظور تولید فوم نانوکامپوزیتی از روش تودهای با گاز خنثی Co2 استفاده شد. نمونهها به صورت مجزا
درپژوهش حاضر، با استفاده از روش شیمی کلیک، هیدروژ ل های زیست سازگار بر پایه پلی اتیلن گلیکول با جرم های مولکولی 2000 و 4000 گرم بر مول سنتز شد. برای این منظور، پیش ماده ها با گروه های عاملی آزیدی و آلکینی عامل دار شدند و در ادامه هیدروژل ها با واکنش جفت شدن بین گروه های آزیدی و آ
فرضیه: بارگذاری داروهای گیاهی در ماتریس هیدروژلهای پلیمری، کارایی آنها را برای کاربرد در زخمپوش بهطور مؤثری بهبود میبخشد. در این راستا، مقدار داروی بارگذاریشده در هیدروژل نقش اساسی ایفا میکند و بر خواص فیزیکی-مکانیکی هیدروژل، رفتار رهایش دارو و تکثیر سلولی بر هیدروژل اثرگ
فرضیه: یکی از روش های بهبود غشاهای ماتریس مخلوط نانوکامپوزیتی استفاده از نانوذرات و ترکیبات حاوی گروه های عاملی هیدروکسیل و کربوکسیل است که می تواند انتخابی مناسب برای کمک به نفوذ بیشتر گاز CO2 باشد. در پژوهش حاضر، گزینش پذیری و نفوذ پذیری ماتریس پلی اتر بلوک آمید/پلی وینیل الکل
در پژوهش حاضر، پلیمرهای رسانای محلول در آب برپایه مشتقات پلی تیوفن تهیه شدند. بدین منظور، ابتدا 3- دودسیل تیوفن با استفاده از واکنش آلکیل دارکردن 3- برموتیوفن با برمودودکان و فلز منیزیم سنتز شد. مونومر 2،′2 - بیتیوفن نیز از 2- برموتیوفن تهیه شد. سپس، هوموپلیمرهای بیتیوفن، 4،3-