بررسی اثر سازگارکننده بر خواص نانو کامپوزیت اتیلن- پروپیلن دی ان مونومر تقویت شده با نانولوله کربنی چنددیواره
Abstract
نانوکامپوزیت سه تایی بر پایه آمیخته اتیلن- پروپیلن دی ان مونومر (epdm) و اتیلن- پروپیلن دی ان مونومر پیوند شده با مالئیک انیدرید(epdm-g-mah) با غلظت های متفاوت (7-0 قسمت وزنی) نانولوله کربنی چنددیواره (mwcnt) روی غلتک آزمایشگاهی تهیه شد. بررسی نقش epdm-g-mah به عنوان سازگارکننده و اثر غلظت های مختلف نانولوله کربنی روی خواص مکانیکی، رئولوژیکی و مشخصات پخت نانوکامپوزیت بررسی شد. رفتار پخت نانو کامپوزیت های تهیه شده با استفاده از رئومتر پخت لاستیک مطالعه شد. همچنین ریزساختار نانوکامپوزیت ها با استفاده از میکروسکوپ الکترونی پویشی مشاهده شد. آزمون های رئولوژیکی نانوکامپوزیت ها نیز به وسیله تحلیل گر فرایند لاستیک انجام شد. مشاهده شد که با افزایش غلظت mwcnt به کامپوزیت سازگارشده، زمان پخت و زمان برشتگی آمیزه کاهش، درحالی که بیشینه و کمینه گشتاور افزایش نشان می دهد. این نتایج در توافق با اطلاعات حاصل از آزمون تورم نمونه هاست. با افزایش غلظت نانو لوله ها، کاهش تورم در حلال مشاهده شده که می توان به بهبود برهم کنش در فصل مشترک میان نانو لوله ها و ماتریس به سبب وجود سازگارکننده mah-g-epdm نسبت داد. مطالعات شکل شناسی سطح شکست حاکی از این مطلب بود که وجود سازگارکننده epdm-g-mah موحب بهبود پراکنش نانو لوله ها در ماتریس شده و پراکنش یکنواخت همراه با مقدار اندکی کلوخگی مشاهده شد. از طرفی، وجود نانولوله ها در ماتریس سبب زبرترشدن سطح شکست شد. همچنین، خواص مکانیکی شامل استحکام کششی و ازدیاد طول تا پارگی نانوکامپوزیت epdm/mwcnt سازگارشده نتایج بهتری را در مقایسه با کامپوزیت سازگارنشده نشان داد. خواص رئولوژیکی شامل مدول ذخیره (g') و گرانروی مختلط (η*) با افزایش غلظتmwcnt ، به ترتیب افزایش و کاهش یافت.