بررسی تأثیر ابعاد ساختاری بر موفقیت سیستم برنامه‌ریزی منابع سازمانی در شرکت های ایرانی دارندۀ این سیستم
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
امروزه با وجود استقبال چشمگیر سازمانها از بهکارگیری سیستم برنامه‌ریزی منابع سازمانی، بسیـاری از آنها در دستیابی به نتایج مورد انتظار از استقـرار این سیستم، ناموفقاند. مطالعات پیشین، عوامل سازمانی را یکی از عوامل تأثیرگذار بر میزان موفقیت این سیستم دانستهاند. این پژوهش به بررسی تأثیر ساختار سازمانی که یکی از عوامل سازمانی بهشمار میرود و می‌تواند در موفقیت این سیستم در سازمانهای ایرانی نقشآفرین باشد، پرداخته است. برای این کار، مدلی متشکل از پانزده فرضیه از روابط میان متغیرهای پژوهش طراحی شده است. گردآوری دادهها با استفاده از پرسشنامۀ استاندارد و بومیشده و بهشیوۀ سرشماری روی تمامی سازمانهای ایرانی دارندۀ این سیستم، انجام گرفته است. برای بررسی تأثیر ابعاد مختلف ساختاری بر ابعاد موفقیت سیستم، از روش مدلسازی معادلات ساختاری و الگوریتم حداقل مربعات جزئی استفاده شده است. یافتههای این پژوهش نشان میدهند که هر یک از ابعاد ساختاری تمرکز، رسمیت، نسبتهای پرسنـلی و تخصصگرایی با تأثیر بر ابعاد پنجگانۀ موفقیت سیستـم، در میزان موفقیت حاصل از بهکارگیری آن در فاز پس از استقرار، تأثیرگذار بوده و چگونگی این اثرگذاری را به تفکیک ابعاد تشریح میکند.