تأثیر درآمد نفت بر جهت گیری سیاست خارجی دولت نهم
Abstract
موفقیت سیاست خارجی ایران بهطور گریز ناپذیری در پیوند با موضوع نفت است. این موفقیت در بهترین حالت، زمانی به دست آمده که سیاست خارجی کشور با موازین نظام بینالملل و منطقه سازگاری داشته است. در پرتو این سازگاری است که امنیت ملی و رشد اقتصادی کشور ارتقا مییابد. حفظ سطح مناسبی از قیمت و تولید که میتواند موتور رشد اقتصادی و برتری منطقهای باشد، در گرو جلب همکاری بازیگران بینالمللی و منطقهای و برآورده نمودن انتظارات صلح و امنیت آنان میباشد. در این مقاله تلاش شده است تا با تبیین ماهیت و مدلهای دولت در ایران و با توجه به چارچوب نظری نوشتار که نظریه دولت رانتیر میباشد، ارتباط دولت با نحوه بهرهگیری از درآمدهای نفتی و به تبع آن جهتگیری سیاست خارجی دولت مورد نظر یعنی دولت نهم، در یک فرآیند تاریخی مورد کنکاش قرار گیرد. بهعبارت دیگر، به بررسی این نکته میپردازیم که درآمد بالای نفت چه تأثیری بر جهتگیری سیاست خارجی دولت نهم داشته است.