بررسی و تحلیل ارکان جرم تصرّف عدوانی در حقوق ایران
Abstract
جرم «تصرّف عدوانی» از جرایم علیه اموال و مالکیّت است که اگرچه از بدو قانونگذاری در ایران جرم انگاری شده، لیکن با گذر زمان، بر دامنة شمول آن افزوده شده است. هماینک، مادة 690 ق.م.ا مهمترین رکن قانونی این جرم است که از جمله طولانی ترین و پیچیده ترین مواد ق.م.ا میباشد و اختلاف نظرهای گسترده ای را موجب شده است. از این رو، ارائه تحلیلی جامع از آن ضروری مینماید. در این پژوهش، ضمن واکاوی ارکان این جرم، سعی شده با توجه به سیر تحوّل جرم انگاری و نیز غرض قانونگذار از وضع، تحلیلی دقیق و علمی ارائه گردد. تفکیک در عناوین مجرمانة شش گانه در مادة 690 و بیان نسبت میان آنها، لزوم احراز سوءنیت در تحقّق جرم تصرف عدوانی، عدم تأثیر مالکیّت شاکی، امکان تحقّق رفتار مجرمانه با فعل و ترک فعل، لزوم تصرّف ملک غیرمنقول متعلّق به غیر (با تکیه بر معنای عام تعلّق به غیر) و مستمر بودن این جرم در تمامی مصادیق، از نتایج بهدست آمده است.