بهینه سازی چندمعیاری توپولوژی سازه ها بر اساس حداکثر کردن سختی و حداقل کردن تنش
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سختی و مقاومت سازه ، دو ویژگی مهم و حیاتی آن می باشند. در تحلیل و طراحی سازهها، طراحان همواره به دنبال روشهایی هستند که بین این دو ویژگی مهم نوعی تعادل و توازن برقرار کنند. در دهههای اخیر تلاشهای بسیاری روی بهینهسازی سختی سازهها صورت گرفته است. لذا در این سازهها همواره نمیتوان از استحکام آن مطمئن بود. از این رو بررسی مقاومت سازهها نیز حائز اهمیت ویژهای است. برای حداکثر سازی مقاومت سازه لازم است که تنش حداکثر ایجاد شده در بخشهای مختلف سازه حداقل گردد. در همه تحقیقات گذشته، تنش به عنوان قید بهینه سازی قرار گرفته و هرگز به طور مستقیم به عنوان تابع هدف طراحی بررسی نشده است. قید قرار دادن تنش اگرچه کمتر بودن تنش را از یک مقدار ویژه تضمین می کند، ولی نمیتوان انتظار داشت که تنش را به حداقل مقدارش برساند. در بهینه سازی هر دوی این معیارها باید توجه داشت که بهینه کردن یکی از این دو معیار به مفهوم بهینهسازی معیار دوم نیست، در نتیجه بهینه سازی هر دو معیار همزمان باید مورد توجه قرار گیرد. در تحقیق حاضر، روش eso برای بهینه سازی اندازه سازه ها بر اساس بهینه سازی همزمان سختی و مقاومت استفاده شده است. برای ایجاد یک معیار کلی حاصل از دو معیار، از روش وزنی و ضرایب وزن استفاده شده است و در نهایت ترکیب خطی دو معیار وزن دار، معیار کلی سازه را تشکیل می دهد. برای تحلیل و طراحی سازههای بهینه ی مورد بررسی در این تحقیق، برنامهای در محیط matlab ایجاد شده است.