پاسخ های هورمونی طی استرس حاد و مزمن مواجهه با بنزوآلفاپایرن در ماهی شانک زردباله، acanthopagrus latus
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تاثیر بنزوآلفا پایرن (bap) به عنوان یکی از مهمترین هیدروکربنهای آروماتیک چند حلقهای (pahs) بر سطوح پلاسمایی هورمونهای کورتیزول و تری یدوتیرونین (t3) در جنس نر ماهیان شانک زرد باله (acanthopagrus latus) صورت گرفت. بدین منظور و برای بررسی اثرات کوتاه مدت بنزوآلفاپایرن، به یک گروه از ماهیان بنزوآلفاپایرن محلول در روغن گیاهی ( 50 میلیگرم بر کیلوگرم در 2 میکرولیتر بر گرم روغن به ازای وزن بدن) به صورت درون صفاقی تزریق شد و به گروه شاهد 2 میکرولیتر بر گرم به ازای وزن بدن روغن گیاهی به تنهایی تزریق شد. از هر دو گروه پس از 3 ساعت نمونه خون تهیه شد. برای بررسی اثرات دراز مدت، ایمپلنت 10 میکرولیتر بر گرم روغن گیاهی حاوی 50 میلیگرم بر کیلوگرم بنزوآلفاپایرن به ازای وزن بدن انجام گرفت. برای ماهیان شاهد ایمپلنت درون صفاقی با روغن به میزان 10 میکرولیتر بر گرم انجام و پس از 72 ساعت نمونهگیری صورت گرفت. بر اساس نتایج سطوح پلاسمایی کورتیزول در شانک زرد باله هم در استرس کوتاه مدت و هم در بلند مدت مواجهه با bap افزایش یافت. در حالیکه سطوح هورمون t3 تنها پس از استرس مزمن کاهش معنیداری را نشان داد. به نظر میرسد افزایش کورتیزول پاسخی سازشی به نیاز بیشتر به انرژی باشد، زیرا کورتیزول با افزایش فرایند گلیکونئوژنز موجب افزایش قند در دسترس سلولها برای تامین انژی مورد نیاز میشود. کاهش t3 احتمالاً به علت فعال شدن رسپتورهای آریل هیدروکربن تحت تاثیر bap و اثر باز دارندگی آنها بر این هورمون بوده است.