بررسی الگوهای توسعه در شهر ساری با استفاده از رهیافت اکولوژی سیمای سرزمین
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
توسعۀ شهرها یکی از پدیدههای مهم اقتصادی و اجتماعی است که تأثیرات بسیار زیادی بر عملکرد سامانههای اکولوژیکی به جا میگذارد. از این رو بررسی و تحلیل الگوهای رشد و توسعۀ شهرها با استفاده از فنون سنجش از دور، سامانۀ اطلاعات جغرافیایی و سنجههای سیمای سرزمین نقش مهمی در مدیریت و برنامهریزی شهرها و کاهش تخریب محیط زیست به عهده دارند. پژوهش حاضر نیز در این راستا به بررسی الگوهای رشد و توسعۀ شهر ساری و بخشهایی از پیرامون آن پرداخته است. بدین منظور با پردازش تصاویر چندزمانۀ لندست در سالهای 1371، 1377، 1381 و 1389، نقشههای کاربری/ پوشش زمین در منطقۀ مطالعه شده تهیه شد. سپس با استفاده از روش پس از طبقهبندی (رویهمگذاری نقشهها)، کاربرد مجموعهای از سنجههای سیمای سرزمین در سطح کلاس (شامل سنجههای pd، mps، ed، lpi و enn) و توسعۀ سنجۀ r (در محیط نرمافزار arcgis 9.3) در سطح لکه، به بررسی تغییرات کاربری سکونتگاهی و الگوهای توسعۀ آن پرداخته شد. نتایج حاصل از این پژوهش نمایانگر توسعۀ کاربری سکونتگاهی در منطقۀ مطالعه شده در سالهای اخیر است که با رشد لکههای قدیمی توسعه یافته (افزایش مقادیر mps، ed و lpi و کاهش p و enn)، کاهش الگوی رشد درونی کاهش و در پی آن افزایش الگوی رشد بیرونی همراه بوده است.
Authors and affiliations
- علی عسگریان — دانش آموختۀ کارشناسی ارشد منابع طبیعی ـ محیط زیست، دانشگاه تهران
- بهمن جباریان امیری — استادیار گروه منابع طبیعی ـ محیط زیست، دانشگاه تهران
- افشین علیزاده شعبانی — استادیار گروه منابع طبیعی ـ محیط زیست، دانشگاه تهران
- جهانگیر فقهی — دانشیار گروه منابع طبیعی ـ جنگلداری، دانشگاه تهران