استفاده از منحنی های هم اثر در بررسی اثر افزایشی، هم افزایی و هم کاهی اختلاط مزسولفورون + یدوسولفورون و کلودینافوپ- پروپارژیل و بهینه سازی آنها با استفاده از مویان های سیتووت و فریگیت در کنترل علف هرز یولاف وحشی (avena ludoviciana)
Abstract
به منظور بررسی تاثیر مزوسولفورون+ یدوسولفورون و کلودینافوپ –پروپارژیل و اختلاط آنها بصورت خالص و با استفاده از مویانهای سیتووت و فریگیت سه آزمایش گلخانهای واکنش به مقدار علفکش برای کنترل علفهرز یولاف وحشی در قالب طرح کامل تصادفی با چهار تکرار برای هر آزمایش به اجرا درآمد. تیمارها شامل مزسولفورون+ یدوسولفورون در مقادیر 0، 4/2، 6، 12، 18 و 24 گرم ماده موثره در هکتار، کلودینافوپ در مقادیر 0، 4/6، 16، 32، 48 و 64 گرم ماده موثره در هکتار، برای 6 نسبت اختلاط بصورت 100:0، 75:25، 50:50، 25:75 ، 10:90 و0:100 بصورت خالص و بهمراه مویانهای سیتووت و فریگیت با نسبت ثابت حجمی 2% بودند. کارایی اختلاط علفکشهای مورد بررسی با استفاده از مویانهای سیتووت و فریگیت برای کنترل یولاف وحشی افزایش پیدا کرد. اختلاط این دو علفکش با همدیگر بصورت خالص (بدون مویان) از مدل ca تبعیت کرده و دارای اثر افزایشی بود، درصورتیکه اختلاط آنها به همراه مویانهای سیتووت و فریگیت از مدل هولت پیروی کرده و دارای بر همکنش سینرژیست (هم افزایی) در کنترل یولاف وحشی داشت. اختلاط این دو علفکش بصورت خالص، تاثیر کمتری در کنترل علفهرز یولاف وحشی در مقایسه با اختلاط آنها به همراه مویانهای سیتووت و فریگیت داشت. اختلاط مزسولفورون+ یدوسولفورون وکلودینافوپ–پروپارژیل به همراه مویان سیتووت بیشترین تاثیر را در کنترل یولاف وحشی داشته، بطوریکه بیشترین و کمترین اثر هم افزایی به ترتیب مربوط به اختلاط دو علفکش با مویان سیتووت و فریگیت بود.