خیزشهای اسلامی در جهان عرب؛ ارزیابی فرصتها و تهدیدهای منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران
Abstract
با وقوع تحولات در برخی کشورهای اسلامی واقع در جغرافیای جهان عرب در سال 2011م و تغییر نظامهای سیاسی پیشین آنها که سه ویژگی بارز اقتدارگرایی، اسلام ستیزی و همراهی با غرب و اسرائیل در سیاست‌های داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی را دارا بودند، شاهد انتشار ادبیات تحلیلی متعددی پیرامون این وقایع هستیم که یکی از آنها اعتقاد به «بیداری اسلامی» در «بهار عربی» است. در این نوشتار ضمن مفروض دانستن این ایده در پی پاسخگویی به این پرسش اصلی برآمدهایم که «خیزشهای اسلامی در جهان عرب چه فرصتها و تهدیدهای منطقه‌ای را برای گرایش اسلامخواهی با قرائت «شیعی امتگرای» جمهوری اسلامی ایران به ارمغان خواهد آورد؟» در پاسخ نیز فرضیۀ مقاله، ارزیابی این فرصتها و تهدیدها را به تبیین و اتخاذ «الگوی رفتاری» در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران وابسته دانسته و سه مؤلفۀ «بی طرفی فعال»، «اعتمادسازی» و «منطقهگرایی گفتمانی» را از اصول تشکیل دهندۀ این الگوی رفتاری بر شمرده است.