Article

سنجش عوامل مؤثر بر کیفیت زندگی سالمندان در مناطق روستایی (مطالعه موردی: شهرستان نیشابور)

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

توجه به مسائل و نیازهای دوران سالمندی ضرورتی اجتماعی در جهت ارتقای کیفیت زندگی سالمندان به شمار می رود. هدف اصلی پژوهش حاضر سنجش عوامل مؤثر بر کیفیت زندگی سالمندان در مناطق روستایی است. به همین منظور ۱۵۰ نفر (۷۲ مرد و ۷۸ زن) از سالمندان مناطق روستایی شهرستان نیشابور، به صورت نمونه‏گیری خوشه‏ای چندمرحله‏ای، انتخاب شدند و دربارۀ زندگی آن ها مطالعه شد. چارچوب نظری تحقیق تلفیقی از نظریات جامعه‏شناسی سالمندی و نظریات کیفیت زندگی است. یافته‏ها نشان می‏دهد حدود ۳۶ درصد سالمندان روستای مورد مطالعه کیفیت زندگی خود را خوب و بسیار خوب، ۵۵ درصد افراد کیفیت زندگی را متوسط، و حدود ۹ درصد کیفیت زندگی را بد و بسیار بد ارزیابی کرده اند. نتایج تحلیل عاملی دَه عامل کلیدی را برای تعیین ابعاد کیفیت ذهنی زندگی سالمندان نشان می دهد که این دَه عامل ۰۱۶/۷۴ درصد از کل واریانس را تبیین می کند. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان می دهد شش عامل سرزندگی در گام اول، بهزیستی ذهنی در گام دوم، توانایی جسمی و ذهنی در گام سوم، کیفیت خدمات بهداشتی و قابلیت دسترسی به آن در گام چهارم، روابط اجتماعی در گام پنجم، و تعامل اجتماعی در گام ششم، به ترتیب میزان اهمیتی که در تبیین متغیر وابسته دارند، وارد معادلة رگرسیونی شده اند. در مجموع این شش عامل توانسته اند بیش از ۶۰ درصد تغییرات کیفیت زندگی را در ناحیۀ مورد مطالعه تبیین کنند. بنابراین، برای ارتقای کیفیت زندگی سالمندان مناطق روستایی ضرورت توجه و اقدامات عملی در حوزۀ عوامل شناسایی شده احساس می‏شود.

Authors and affiliations
  1. محمد رضا رضوانی — استاد و عضو قطب برنامه ریزی روستایی دانشگاه تهران
  2. حسین منصوریان — دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‏ریزی شهری دانشگاه تهران
  3. حسن احمد آبادی — دانشجوی کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه‏ریزی روستایی دانشگاه تهران
  4. فرشته احمد آبادی — دانشجوی کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه‏ریزی روستایی دانشگاه خوارزمی تهران
  5. شیوا پروایی هره دشت — کارشناس ارشد برنامه‏ریزی رفاه اجتماعی دانشگاه تهران

Similar items