بررسی مزیت نسبی تولید چغندر قند در ایران
Abstract
هدف این مطالعه بررسی مزیت نسبی تولید چغندرقند در ایران بود. چغندرقند ازجمله محصولات اساسی است که یکی از منابع مهم تأمین انرژی به شمار میآید. در این مطالعه اهمیت محصول چغندرقند (منبع تولید شکر) در الگوی غذایی خانوارهای ایرانی و نوسانات قیمت این محصول و تقاضای زیاد مصرف کننده، سودآوری اجتماعی محصول چغندرقند و اثرات سیاستهای دولت و تأثیر تنگناهای بازار داخلی روی تولیدکننده با استفاده از روش ماتریس تحلیل سیاستی در ایران برای سال زراعی 86-1385 مورد بررسی قرار گرفت. آمار و اطلاعات مورد نیاز این مطالعه از مطالعات اسنادی بهدست آمده است. نتایج ماتریس تحلیل سیاستی نشان دهنده وجود مزیت نسبی در تولید محصول چغندرقند در ایران است(55/0=drc). از سوی دیگر ضریب حمایت اسمی بر محصول نشاندهنده وجود مالیات غیرمستقیم بر تولید محصول چغندرقند (77/0=npc) است، ضریب حمایت اسمی بر نهاده نشاندهنده وجود مالیات غیرمستقیم برای نهادههای قابل تجارت (55/2=npi) میباشد و ضریب حمایت مؤثر نشان از آن دارد که مالیاتی که دولت بهصورت غیرمستقیم بر محصول چغندرقند در نظرگرفته است بیش از یارانهای است که جهت نهادهها پرداخت کرده است. لذا دولت باید در جهت اصلاح و بهبود سیستم پرداخت یارانه به نهادهها بهنحوی که موجب افزایش کارایی سیستم شود برنامهریزی نماید.