روش بهینه سطح بندی سکونتگاه های روستایی استان گیلان از نظر توسعه یافتگی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
شناخت گونههای متنوع سکونتگاههای روستایی گیلان و طبقهبندی آنها، زیربنای برنامههای توسعه روستایی و ناحیهای است که میتواند رهگشای شناخت نیازها، توانمندیها، محدودیتها، تنگناهای روستاها و سنجش سطح توسعه یافتگی یا محرومیت روستاها باشد. با توجه به ویژگیهای کالبدی و اجتماعی- اقتصادی روستاهای گیلان، نمیتوان به سادگی از الگوها و روشهای رایج در طبقهبندی سطح توسعهیافتگی روستاها پیروی نمود. براین اساس، با گونهشناسی روستاهای گیلان از نظر محیطی و اجتماعی- اقتصادی و شناخت تنگناها و توانمندیهای هر گروه از روستاها در سطح عرصههای طبیعی استقرار روستاها (جلگهای کوهپایهای و کوهستانی) و در سطح واحدهای اداری (دهستان و بخش)، میتوان به سطح توسعهیافتگی و میزان محرومیت آنها دست یافت. در این پژوهش با بهرهگیری و تلفیق روشهای علمی شناخته شده، کوشیدهایم تا روش مناسب و بهینهای را برای طبقهبندی روستاها و سنجش میزان توسعهیافتگی آنها ارائه دهیم و بر پایه آن شاخصهای مهم بررسی میزان توسعهیافتگی یا محرومیت روستاها را در گیلان شناسایی کنیم.