بررسی رابطۀ بین سبک های رهبری مربیان، انسجام گروهی و موفقیت تیمی مطالعۀ موردی: لیگ دستۀ اول فوتسال استان مازندران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
بررسی رفتار و سبک رهبری مربیان و تأثیر آنها بر رفتار و انگیزش ورزشکاران، در بهبود روابط مربی و ورزشکار و اتخاذ تصمیمات و برنامه ریزی بهتر مؤثر است. هدف از این تحقیق بررسی رابطۀ میان سبک های رهبری مربی و انسجام گروهی در لیگ دستۀ اول فوتسال استان مازندران است. جامعۀ آماری تحقیق، کلیۀ مربیان و بازیکنان حاضر در لیگ دستۀ اول فوتسال استان مازندران هستند. 228 بازیکن و مربی شاغل در نوزده تیم از رقابت های لیگ دستۀ اول فوتسال استان مازندران، پرسشنامۀ مقیاس رهبری در ورزش (lss) چلادوری و صالح (1980) و پرسشنامۀ انسجام گروهی (geq) کارون، ویدمایر و براولی ( 1985) در زمینۀ اندازه گیری میزان انسجام گروهی در تیم های ورزشی را پر کردند. نتایج نشان داد که رابطۀ مثبت معناداری بین رفتارهای آموزش و تمرین مربی با انسجام تکلیف وجود دارد. همچنین سبک های رهبری دموکراتیک و آمرانه رابطۀ معناداری با انسجام گروهی دارند. مقایسۀ سبک های رهبری مربی نشان داد که مربیان بیشتر از سبک رهبری دموکراتیک و کمتر از سبک رهبری آموزش و تمرین استفاده می کنند. در مجموع، یافته ها رابطۀ معناداری را بین انسجام تیمی و موفقیت تیم و مربیان تیم های موفقی که ارائه کنندۀ رفتارهای آموزش و تمرین و دموکراتیک بالاتری بوده اند، نشان می دهد. پیشنهاد می شود مربیان سبک رهبری آموزش و تمرین، سبک حمایت اجتماعی و رفتار بازخورد مثبت را در تیم خود بهبود بخشند.