اثر تعاملی 8 هفته تمرین هوازی و مکمل اسیدهای چرب امگا 3 بر غلظت هموسیستئین پلاسما در مردان سالمند
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: افزایش هموسیستئین اخیراً به عنوان یکی از عوامل خطر بیماری های قلبی عروقی مطرح شده است. همچنین تمرینات ورزشی منظم و مصرف مکمل اسیدهای چرب امگا 3 در کاهش این بیماری ها مؤثر دیده شده است. هدف این پژوهش، مطالعه اثر تعاملی 8 هفته تمرین هوازی و مصرف مکمل اسیدهای چرب امگا 3 بر غلظت هموسیستئین پلاسما در مردان سالمند بود. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع تجربی و نمونه آماری آن 36 مرد سالمند غیر ورزشکار با دامنه سنی 37/3±37/57 سال بود. این مردان از بین سالمندان شهرستان گناوه به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی ساده به 4 گروه 9 نفری (تمرین با مصرف مکمل امگا 3، تمرین با مصرف دارونما، مصرف مکمل امگا 3 و مصرف دارونما) تقسیم شدند. پس از اخذ رضایت نامه آگاهانه کتبی برنامه تمرینی شامل 8 هفته تمرین هوازی و هر هفته 3 جلسه، به مدت (30 تا 45 دقیقه) و شدت مشخص (55 تا 70 درصد hrmax) اجرا شد. مقدار مصرف روزانه مکمل اسیدهای چرب امگا 3 ، 2000 میلی گرم بود. خونگیری پس از 14 ساعت ناشتایی قبل از شروع تحقیق و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی انجام شد. داده ها با آزمون کولموگروف- اسمیرنوف، تی وابسته، آنالیز واریانس یک طرفه با نرم افزار 17 spss تحلیل شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد تمرینات هوازی با شدت متوسط و مصرف مکمل اسید چرب امگا 3، نتوانست کاهش معناداری در غلظت هموسیستئین پلاسمای گروه ها به وجود آورد، اگرچه کاهش 6/3 درصدی در گروه تمرین با مصرف مکمل امگا 3 و کاهش 4/12 درصدی در گروه تمرین با مصرف دارونما (به دلیل مقادیر پایه بیشتر این گروه) و کاهش 8/2 درصدی در گروه مصرف مکمل امگا 3 مشاهده شد (0.05≤p). نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد تمرین هوازی و مصرف همزمان مکمل اسیدهای چرب امگا 3 با کاهش غیر معنادار، اما محسوس در غلظت هموسیستئین پلاسما به عنوان عامل خطرزای جدید بیماری های قلبی-عروقی همراه بود.