مقایسه اثر 6 هفته برنامه تمرینی تقویت عضله سرینی میانی و تمرینات تعادلی بر کنترل پاسچر در زنان میانسال و سالمند

سولماز مهدوی اورتاکند، امین فرزانه حصاری، مهدی زارعی، مهیار خوشدل

Abstract

زمینه و هدف: این مطالعه اثر دو نوع برنامه تمرینی تقویت عضله سرینی میانی و تمرینات تعادلی بر کنترل پاسچر زنان سالمند را مورد ارزیابی قرار داده است. مواد و روش ها: این مطالعه یک تحقیق نیمه تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون و با دو گروه مداخله ی تمرینی و یک گروه کنترل می باشد، که در آن 45 زن سالمند با دامنه سنی 65-55 سال به روش دردسترس و داشتن ملاکهای ورود به صورت تصادفی به سه گروه تمرین تقویت سرینی میانی، تمرین تعادلی و کنترل تقسیم شدند. دو گروه تمرین سرینی میانی و تمرینات تعادلی پروتکل تمرینی مربوطه را به مدت 6 هفته، 3 بار در هفته به صورت یک روز در میان انجام دادند. تغییر در کنترل پاسچر شرکت کنندگان، قبل و بعد از دوره تمرین، به وسیله آزمون برگ (berg test) اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از آزمون آماری t همبسته و تحلیل واریانس (anova) انجام شد. یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد که اعمال برنامه ی تمرین تقویتی سرینی میانی و تعادلی می تواند باعث بهبود کنترل پاسچر (003/0p=) و (012/0p=) در زنان سالمند شود. همچنین تفاوت معنی داری بین داده های پس آزمون گروه تمرین تقویتی سرینی میانی و تمرین تعادلی با گروه کنترل در آزمون تعادل دیده شد (005/0 p=) و (001/0 p=). همچنین تفاوت معناداری بین دو گروه تقویتی سرینی میانی و تمرین تعادلی (6/0 p=) دیده نشد. نتیجه گیری: از یافته های تحقیق می توان نتیجه گرفت که تقویت عضله سرینی میانی باعث بهبود کنترل پاسچر در زنان سالمند می شود.