ارزیابی اثربخشی آموزش مراقبت از بیمار بر کیفیّت زندگی مراقبان بیماران مبتلا به سکته ی مغزی کارآزمایی میدانی تصادفی
Abstract
زمینه و هدف: مراقبت از بیمار مبتلا به سکته مَغزی، میتواند ابعاد مختلف زندگی مراقبان و ازهمه مهمتر، کیفیّت زندگی آنان را تحت تأثیر قراردهد. این پژوهش با هدف بررسی تأثیّر آموزش مراقبت از بیمار مبتلا به سکتهی مغزی بر کیفیّت زندگی مراقبانِ آن ها انجام شد. موادّ و روشها:این مداخلهی کارآزماییِ میدانیِ تصادفیشده درسال 1393 بر روی 120مراقب بیمار مبتلا به سکتهی مغزی بستری در بیمارستان واسعی سبزوار انجام شد. واحدهای پژوهش با تخصیص تصادفی به دو گروه مداخله (60 نفر) و کنترل (60 نفر) تقسیم شدند. پرسشنامهی کیفیت زندگی(sf-36)توسط مراقبین، قبل و یکماه پس از آموزش تکمیل گردید. دادهها با آزمون کای2، ویلکاکسون، تی زوجی و تی مستقلدر سطح معناداری 5 صدم مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. یافتهها: نمرات ابعاد کیفیّت زندگی مراقبان، یکماه بعد از آموزش در گروه مداخله بهطور معناداری بیشتر از گروه کنترل نشاندادهشد. بیشترین تفاوت در ابعاد سلامت عمومی(0001/0>p) و ایفای نقش جسمی(0001/0>p) و ایفای نقش هیجانی(0001/0>p) مشاهده گردید. نتیجهگیری: آموزش مراقبت از بیمار به مراقبان بیماران مبتلا به سکتهی مغزی، منجر به افزایش آگاهی و مهارت آن ها در مراقبت از بیمار و در نتیجه موجب بهبود کیفیّت زندگی آن ها گردید. بنابراین، اهمیّت آموزش مهارتهای مراقبتی پرستاران به مراقبان بیماران، باید بیش از پیش مورد توجّه قرارگیرد.