طراحی کنترل کننده فازی بهینه یک پایدارساز سه پایه فعال با استفاده از نمونه سازی مجازی
Abstract
یک شناور تحت تاثیر اغتشاشات باد و امواج دریا، جابجایی های خطی و دورانی مختلفی را تجربه می¬کند. این حرکات ناخواسته می¬تواند عملکرد تجهیزات دقیقی را که بر روی عرشه قرار دارند تحت تاثیر قرار دهد. یک راهکار مناسب برای کاهش دامنه این حرکات استفاده از پایدارسازهای فعال می باشد. در این تحقیق، با استفاده از نمونه¬سازی مجازی، کنترل فازی بهینه یک پایدارساز سه پایه فعال مستقر بر روی عرشه یک شناور جهت کنترل حرکات رول، پیچ و هیو انجام شده است. برای این منظور، ابتدا با استفاده از تکنیک نمونه سازی مجازی، یک نمونه مجازی از شناور و پایدارساز توسعه داده شده و سپس با شبیه سازی همزمان نرم افزارهای متلب و آدامز عملکرد کنترل کننده فازی در مواجه با اغتشاشات امواج دریا بر روی نمونه مجازی مورد ارزیابی قرار می گیرد. در ادامه برای افزایش کارایی کنترل کننده با بکارگیری روش بهینه سازی الگوریتم ژنتیک، کنترل کننده فازی بر روی نمونه مجازی بهینه می گردد. همچنین برای ارزیابی عملکرد کنترل کننده فازی، یک کنترل کننده تنظیم کننده خطی طراحی شده و عملکرد کنترل¬کننده¬ها در مواجهه با اغتشاشات امواج دریا بررسی می¬گردد. نتایج نشان می دهد که کنترل کننده فازی بهینه باعث کاهش 55 درصدی بیشینه دامنه هیو و کاهش 90 درصدی بیشینه دامنه رول و پیچ پایدارساز می¬گردد.