مقایسه ی سبک زبانی ترجمه های منظوم نهج البلاغه ی امید مجد و محمّدحسین سلطانی

سهیلا فرهنگی، زهرا نوروزی فشتالی

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

از نهج البلاغه ترجمه های فراوانی به زبان فارسی صورت گرفته است که در میان آن ها ترجمه های منظوم هم به چشم می خورد.هدف از این مقاله بررسی سبک شناختی ترجمه­ی منظوم امیدمجد و محمّدحسین سلطانی از نهج البلاغه در سطح زبانی است که این مقایسه در بخش حکمت های نهج البلاغه و با روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است. ترجمه­ی هر دو شاعر در بخش زبانی در سه قسمت آوایی، لغوی و نحوی بررسی شده است. نتایج حاصل از این پژوهش بیانگر آن است که سبک ترجمه­ی منظوم مجد از هر دو ویژگی حسّی و انتزاعی برخوردار است، امّا در ترجمه­ی سلطانی واژگان حسّی تقریباً دو برابر واژگان ذهنی به کار برده شده اند و سبک او حسّی (نمایشی) است. همچنین میزان آشنایی این دو مترجم با علوم ادبی و تسلّط آن ها به زبان را می توان از بررسی آوایی، لغوی و نحوی ترجمه­ی آنان به خوبی دریافت.