زمین شیمی عناصر نادر خاکی نهشته بوکسیت درزی ولی، شرق بوکان، استان آذربایجان غربی، شمال غرب ایران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
نهشته بوکسیت درزیولی بوکان (جنوب استان آذربایجانغربی، شمال غرب ایران) به شکل لایهها و عدسیهای منفصل چینهسان در درون سنگهای کربناتی سازند روته (پرمین بالایی) توسعه یافته است. بر اساس ویژگیهای فیزیکی، در یکی از لایههای ملاحظه شده از این نهشته، چهار تیپ بوکسیت تشخیص داده شده است که به ترتیب از پایین به بالا شامل (1) کانسنگ قرمز قهوهای، (2) کانسنگ کرم مایل به سبز، (3) کانسنگ سبز مایل به خاکستری و (4) کانسنگ سبز تیره میباشند. بر اساس مطالعات سنگنگاری، کانسنگهای این نهشته حاوی بافتهای پلیتومورفیک، برشی دروغین، جریانی- کلومورفی، پیزوئیدی، نودولار، اوئیدی و کلاستهای نابرجا میباشند. یافته های کانیشناسی نشان میدهند که کانیهای اصلی سنگساز کانسنگهای بوکسیتی شامل دیاسپور، بوهمیت، پیروفیلیت، ایلیت، گوتیت، هماتیت، شاموزیت، کائولینیت، روتیل، آناتاز، موسکویت، کلسیت، دولومیت، کلریت، کروندوم و کوارتز هستند. حضور مقادیر بالای کانی های سیلیکاتی دلالت بر نارس بودن و سیستم زهکشی ضعیف در طی تکوین این نهشته دارد. الگوی توزیع rees (به هنجار شده به کندریت) تفریق و غنیشدگی lrees نسبت به hrees و بیهنجاریهای منفی ضعیف eu را در طی فرآیندهای بوکسیتی شدن نمایش میدهند. محاسبات شاخص هوازدگی مطلق با فرض th به عنوان عنصر شاخص بیتحرک و پوسته قارهای بالایی (ucc) به عنوان سنگ مادر همراه با الگوی تغییرات بیهنجاری ce و نسبتهای(lrees/hrees)n و (la/yb)n در نیمرخ مورد مطالعه نشان میدهند که تغییرات ph، کنترل کانیایی، جذب سطحی، روبش و ناهمگنی پروتولیت نقش مهمی در توزیع rees در کانسنگهای این نهشته ایفا نمودهاند. ضرایب همبستگی بین عناصر پیشنهاد میکنند که تمرکز و توزیع rees در کانسنگها توسط کانیهای ایلیت، موسکویت، و فسفاتهای ثانویه کنترل گردیده است.