آموزش زبان فرانسه به کودکان ایرانی با رویکرد ارتباطی
Abstract
در تاریخ آموزش زبانها،روش سمعی_ بصری و رویکرد ارتباطی در دیدگاههای خود نسبت به فرایند آموزش و یادگیری، چالشهای پردامنهایرا برانگیختهاند.به ویژه آنکه رویکرد ارتباطی در تقابل با روشهای آموزشی پیشین-روش دستور زبان ترجمه و روش سمعی بصری-تعریف میشود.گسست و جدایی از این شیوهها به نام ارتباط و کنش اجتماعی صورت میپذیرد،مفهومی که امروزه بهعنوان هدف غایی یادگیری زبان،مورد پذیرش همگان است.تقابل دیدگاهها زاییدهء پرسشهای چندی است،از جمله اینکه آیا یادگیری اشکال و قواعد زبان خارجی و تقدم صورت بر معنا،هدف اصلی است یا ایجاد ارتباط.از دیگرسو تا چه اندازه دریافت رویکرد ارتباطی از نقش معلم،متعلم و ابزار آموزشی،با مفهوم آموزش و یادگیری در روش سمعی بصری قرابت دارد؟مرکزیت متعلم،در برابر مرکزیت معلم و متد در بطن چالشهای رویکرد ارتباطی جای دارد.بنابراین گسست و نیز پیوند دیدگاههای آموزشی ارتباطی و سمعی بصری در جنبههای متفاوتی پدیدار میشوند که در نوشتار حاضر مورد بررسی قرار میگیرند.