بررسی تأثیر نرخ ارز واقعی بر صادرات غیر نفتی ایران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
لزوم توجه به نرخ ارز به عنوان یکی از مباحث اساسی سیاست های کلان اقتصادی در ادبیات اقتصادی هر کشوری ضروری است. نرخ ارز بیانگر ارزش پول هر کشوری است و ارتباط میان اقتصاد داخلی با دنیای خارج را نشان می دهد؛ بنابراین تنظیم مناسب نرخ ارز، توجه به تغییرات آن و عوامل مؤثر بر آن در هر شرایطی، می تواند موضوعی قابل بحث و بررسی باشد. از طرف دیگر افزایش صادرات غیر نفتی، اصلی ترین سیاست اقتصادی دولت ایران در چند دهه اخیر بوده است. به منظور رهایی از اقتصاد تک محصولی، توسعه صادرات غیر نفتی برای دولت ایران یک ضرورت انکارناپذیر است. در این مطالعه با تصریح مدل مناسب از روش اقتصادسنجی vecm استفاده میشود تا اثرات کوتاه مدت و بلندمدت نرخ ارز واقعی بر صادرات غیر نفتی ایران طی دوره زمانی 1388-1358 مورد بررسی قرار گیرد. این مدل بهره وری را به عنوان یک عامل غیر قیمتی در کنار عوامل قیمتی به کار می برد و نتایج حاصل از آن نشان می دهد که در این فاصله زمانی، اثر نرخ ارز واقعی، درآمد جهانی، تولید ناخالص داخلی، رابطه مبادله و بهره وری نیروی کار(در بخش غیر نفتی) بر صادرات غیر نفتی مثبت بوده است