بررسی تنوع ژنتیکی برخی توده های گردوی ایرانی (juglans regia) استان همدان با استفاده از نشانگرمولکولی ssr
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
ایران بهعنوان یکی از منابع غنی ذخایر ژنتیکی گردو در جهان به حساب میآید. بررسی تنوع ژنتیکی موجود در این ذخایر ژنتیکی جهت شناسایی و معرفی ژنوتیپهای برتر اولین گام در هر برنامه مرتبط با حفاظت و توسعه پایدار کشت گونههای گیاهی است. نشانگر ssr بهدلیل داشتن مزایای فراوان از جمله چند شکلی بالا و وراثت همبارز نشانگر ایدهآل در شناسایی ارقام و مطالعه روابط ژنتیکی تودهها، خصوصاً در گیاهان هتروزیگوت دگرگشن مانند گردو میباشند. در این پژوهش تنوع ژنتیکی و ساختار ژنتیکی چهار توده گردو مشتمل بر 28 ژنوتیپ در استان همدان با استفاده از 11 نشانگر ssr بررسی و در مجموع 47 آلل چند شکل شناسایی شد. میانگین تعداد آللهای مشاهده شده به ازای هر مکان ژنی معادل 3/4 آلل بود. تعادل هاردی- واینبرگ درون تودهها برقرار بوده ولی بین تودهها در بیشتر مکانهای ژنی برقرار نشد که ممکن است ناشی از فشار گزینش و انتخاب طبیعی در شرایط اقلیمی مختلف باشد. بیشترین فاصله ژنتیکی بین تودههای تویسرکان و ملایر و کمترین آن بین تودههای تویسرکان و سرکان بود. بر اساس شاخص شانون تودههای همدان و ملایر بهترتیب دارای بیشترین و کمترین تنوع درون جمعیتی بودند. دندروگرام حاصل از تجزیه خوشهای بر اساس ضریب تشابه نی و به روش upgma، تودهها را به 2 گروه تقسیم کرد. دسته بندی تودهها با استفاده از دادههای مولکولی با دسته بندی آنها بر اساس موقعیت جغرافیایی انطباق پیدا کرد