رخساره ها، محیط رسوبی و عملکرد فرآیندهای دیاژنزی مؤثر بر کیفیت مخزنی سازند آسماری در میدان نفتی رامین
Abstract
هدف از این مطالعه، تفسیر محیط رسوبی و همچنین مهمترین فرآیندهای دیاژنتیکی است که بر کیفیـت مخزنی سـازند آسـماری در چاههای شماره 3 و 6 میدان نفتی رامین در فروافتادگی دزفول شمالی مؤثر بودهاند. بررسی پتروگرافی 260 برش نازک تهیه شده از مغزه، منجر به شناسایی 12 رخساره رسوبی نهشته شده در پنج زیرمحیط رسوبی شامل پهنهی جزر و مدی، لاگون، سد، دریای باز و رمپ خارجی شد، که توالیهای مورد مطالعه تهنشست بر روی یک رمپ کربناته هوموکلینال را نشان میدهد. مطالعات پتروگرافی طیف وسیعی از انواع فرآیندهای دیاژنتیکی را نشان می دهد؛ سه فرآیند دولومیتی شدن، انحلال و سیمانی شدن مهم ترین فرآیندهای دیاژنتیکی مؤثر بر ویژگی های مخزنی سازند مورد مطالعه هستند. فرآیندهای انحلال و دولومیتیشدن با فراوانی بیشتر نسبت به فرآیند سیمانی شدن عمدتاً رخسارههای گلپشتیبان و پلوییدی را تحت تأثیر قرار داده و موجب افزایش تخلخل (بیش از 12%) و تراوایی (بیش از 1 میلیدارسی) و در نتیجه افزایش کیفیت مخزنی شدهاند. از طرفی دیگر فرآیند سیمانیشدن با گسترش کم منجر به کاهش کیفیت مخزنی (تخلخل کمتر از 12%، تراوایی کمتر از 1/0 میلیدارسی و اشباع آب مؤثر بیش از 60%) در بعضی از بخشهای توالی (مخصوصاً در چاه شماره 3) شده است. به طور کلی رخسارههای کمعمق و عمدتاً گلپشتیبان که از فراوانی بیشتری نسبت به سایر رخسارهها برخوردارند (با فراوانی حدود 60%) و بیشتر تحت تأثیر فرآیندهای انحلال و دولومیتیشدن قرار گرفتهاند نقش مهمی را در افزایش کیفیت مخزنی کربناتهای مورد مطالعه از سازند آسماری در این میدان ایفا کردهاند.