رابطه سبک دلبستگی، کمال گرایی و کیفیت دوستی دانشجویان در سن ورود به بزرگسالی
Abstract
پژوهش حاضر بهمنظور بررسی رابطه سبک دلبستگی و کمالگرایی با کیفیت دوستی دانشجویان در سن ورود به بزرگسالی انجام شد. روش این پژوهش از نوع مطالعات همبستگی بود و نمونهای 260 نفری از دانشجویان خوابگاهی دانشگاههای تهران بهروش تصادفی انتخاب و با استفاده از پرسشنامههای دوستی،- کمالگرایی و مقیاس دلبستگی بزرگسال مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از روشهای تحلیل رگرسیون و تحلیل واریانس چندمتغیری تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که بین کیفیت دوستی با سبک دلبستگی ایمن و سبک دلبستگی اجتنابی رابطه مثبت معنادار و با سبک دلبستگی دوسوگرا رابطه منفی معنادار وجود دارد. از سوی دیگر، بین کیفیت دوستی با کمال گرایی کل وکمال گرایی منفی رابطه منفی معنادار و با کمالگرایی مثبت رابطه معناداری وجود ندارد. همچنین بین کمالگرایی کل با سبک دلبستگی ایمن و سبک دلبستگی اجتنابی رابطه منفی معنادار و با سبک دلبستگی دوسوگرا رابطه مثبت معنادار وجود دارد. بهترتیب متغیرهای سبک دلبستگی دوسوگرا، کمالگرایی منفی به شکل معکوس و سبک دلبستگی اجتنابی و کمالگرایی مثبت بهشکل مستقیم نقش مهم و معناداری در پیشبینی کیفیت دوستی دارند. با توجه به این بهنظر میرسد که کمالگرایی و سبک دلبستگی مولفههای تأثیرگذاری در پیشبینی کیفیت دوستی فرد باشند.