بررسی تأثـیر درمان شناختی - رفتاری مـذهب محور بـر تاب آوری و نگرش های ناکارآمد زوجین
Abstract
هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری گروهی مذهب محور بر تابآوری و نگرشهای ناکارآمد زوجین بود. روش پژوهش حاضر از نوع آزمایشی با پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بوده است. نمونه آماری این پژوهش شامل 30 زن متاهل، با نگرش ناکارآمد پایین و تابآوری بالا که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس بهطور همتاسازی انتخاب شدند. این افراد از نظر سن، وضعیت اقتصادی- اجتماعی، عدم ابتلا به بیماریهای جسمانی، دارابودن یک انحراف معیار بالاتر از میانگین در پرسشنامه نگرشهای ناکارآمد ویک انحراف معیار پایینتر از میانگین در پرسشنامه تابآوری کانر و دیویدسون و سایر متغیرهای مورد نظر پژوهش همگون بودند. سپس آزمودنیها بهطور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. در مورد گروه آزمایش 10 جلسه 45 دقیقهای رواندرمانی شناختی-رفـتاری مذهب محور اجرا گردیـد اما درمورد گروه کنترل هـیچ مداخلهای صورت نگرفت. دادههای حاصل با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری (mancova) تجزیه و تحلیل شدند. یافتههای پژوهشی نشان دادند که بین گروه آزمایش وکنترل پس از اجرای رواندرمانی شناختی- رفتاری مذهـب محور تـفاوت مـعناداری وجود داشت (5 000/0)p