رابطه منابع استرس زای سازمانی با استرس شغلی کارکنان شرکت گاز استان مازندران
Abstract
هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه منابع استرسزای سازمانی با استرس شغلی کارکنان شرکت گاز استان مازندران بود. روش تحقیق توصیفی و از نوع همبستگی بوده است. بدین منظور، از جامعه 423 نفری کارکنان شرکت گاز استان مازندران، به شیوه تصادفی طبقه ای (برحسب نواحی جغرافیایی) 205 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، دو پرسشنامه منابع استرس زا و استرس شغلی بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه های مذکور توسط متخصصان بررسی و مورد تأیید قرار گرفت و پایایی آنها نیز با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب 84/0 و 83/0 به دست آمد. به منظور تحلیل داده ها از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که از بین عوامل هشتگانه ایجاد استرس، شش عامل انتظارات سازمانی، ارتباطات، حمایت همکاران، ویژگیهای نقش، حمایت مسؤولین و تغییرات کاری با استرس کارکنان رابطه معنیداری داشتند و فقط بین دو عامل اختیارات و محیط فیزیکی با استرس کارکنان رابطه معنی داری وجود نداشت. همچنین از بین هشت عامل مذکور، سه عامل انتظارات سازمان، ارتباطات و ویژگیهای نقش، پیش بینی کننده های معنیداری برای استرس کارکنان بودند. باید توجه داشت که پدیده استرس یکی از مسایل بسیار جدی در سازمان های امروزی است که سلامت نیروی کار را به خطر انداخته و هزینه های سنگینی را به سازمان ها تحمیل میکند، بنابراین، مدیران بایستی در عملی پیشگیرانه عوامل استرس زا را در محیط کار مورد شناسایی قرار داده و نسبت به رفع آن اقدامات لازم را به عمل آورند.