کارایی نانو ذرات اکسید تیتانیم در حذف بوی نامطلوب از فضای نگهداری گوجه فرنگی
Abstract
گوجه فرنگی محصولی زراعی و فرازگرا با ظرفیت بالای تولید اتیلن و دیگر ترکیبات آلی فرار مانند اتانول و استالدئید است که حدود یکسوم میزان تولیدی آن در فاصلۀ بین برداشت تا مصرف از بین می رود. در این مطالعه از دو غلظت 5/0 و 5 گرم در لیتر محلول نانو دی اکسید تیتانیوم برای ایجاد تأخیر در تولید بوی نامطلوب ناشی از تجمع اتانول و استالدئید در فضای نگهداری گوجه فرنگی رسیده و قرمز رقم هلیل، یا کنترل آن، استفاده شد. بر اساس نتایج به دست آمده، مشخص شد که ذرات نانو دی اکسید تیتانیم در حضور پرتو فرابنفش و متناسب با غلظت محلول، قادر به کاهش 85 درصد از میزان اتیلن تولیدی، و تجزیۀ 75 تا 100 درصد از استالدئید و اتانول موجود در فضای نگهداری گوجه فرنگی هستند. ارزیابی حسی نمونهها نشان می دهد از روز چهارم نگهداری میوه در انبار، بوی نامطلوب در تیمار شاهد گوجهفرنگی قابل شناسایی و در روز دهم نگهداری این مقدار به بیشترین سطح خود می رسد. در حالی که تا روز هشتم نگهداری، بوی نامطلوب تجمع یافته در فضای نگهداری گوجه فرنگی های تیمار شده با غلظت 5 گرم در لیتر نانو دی اکسیدتیتانیم، کمتر از آستانۀ قابل شناسایی بود و تا پایان دوره 12روزه نگهداری نیز در کمترین مقدار باقی ماند.