بررسی ر- آواهای گویش مینابی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این پژوهش، ویژگی های صوت شناختی- آواشناختی ر- آواهای گویش مینابی بررسی شده است. گویش مینابی زیرشاخۀ گویش بَشکَردی است و گویش بشکردی نیز در گروه گویش های جنوب شرقی از دسته گویش های ایرانی نو غربی است. ر- آوا در زبان های مختلف در بافت های آواییِ متفاوت بسیار تغییرپذیر است و تحت تأثیر عوامل متعددی قرار دارد. داده های جمع آوری شده از گویش مینابی حاکی از آن است که در این گویش دو واج ر- آوای لرزشی و ناسوده دیده می شود که در جایگاه های مختلف واجگونه های متفاوت دارند. بررسی صوت شناختی ر- آواهای گویش مینابی در این پژوهش نشان می دهد که ر- آوای لرزشی در اکثر جایگاه ها واجگونۀ لرزشی و گاه گونة آزاد ناسوده دارد و در موارد بسیار معدودی نیز گونۀ آزاد سایشی و زنشی آن به چشم می خورد. ر- آوای ناسوده نیز در جایگاه های مختلف دارای گونۀ آزاد زنشی و در برخی مواردی گونۀ آزاد سایشی است.
Authors and affiliations
- پروانه زارعی پور — دانشجوی دکتری زبان شناسی همگانی دانشگاه علامه طباطبایی (مربی دانشگاه هرمزگان)