Article

اثر تنش خشکی بر شاخص های رشدی نهال های چای آلوده به نماتد مولد زخم ریشه (pratylenchus loosi) و مقدار جمعیت نماتد

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

نماتد مولد زخم ریشه (loof, 1960 pratylenchus loosi)، مهم ترین عامل خسارت زای چای در ایران است که باعث ایجاد خسارت کیفی و کمی به محصول چای می شود، با توجه به اینکه درصد بالایی از کشت چای در ایران به­صورت دیم است، این پژوهش با هدف بررسی تأثیر دوره­های گوناگون آبیاری و متعاقب آن تنش خشکی بر فاکتورهای رشدی نهال­های چای در دو نوع خاک با بافت لومی- شنی و لومی-رسی آلوده به p. loosi و مقدار جمعیت نماتد انجام گرفت. نهال­های چای از کلون امیدبخش 100 در گلدان­هایی با حجم 6000 سانتی­مترمکعب حاوی خاک آلوده با تراکم جمعیت یک نماتد در گرم خاک کاشته شدند دوره­های آبیاری به­صورت 7، 14،21 و 28 روز و بدون آبیاری اعمال شدند. تیمارها در فضای باز ایستگاه تحقیقات چای شهید افتخاری فومن (فشالم) به مدت هشت ماه نگهداری شدند و مراقبت های معمول زراعی انجام شد. پس از این مدت نهال ها برداشت شدند و در هر واحد آزمایشی شاخص های رشدی از قبیل ارتفاع، وزن کل، وزن تر ریشه، وزن تر و خشک اندام هوایی و حجم ریشه اندازه گیری شد. شاخص های مربوط به نماتد، شامل مقدار جمعیت در خاک و ریشه نیز تعیین شدند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس داده ها نشان داد که تیمارها در شاخص های اندازه گیری شده با یکدیگر اختلاف معنی دار آمـاری داشتند. pratylenchus loosi در نهال­های چای با دور آبیاری مطلوب 7 و 14 روز نسبت به دورهای آبیاری 21، 28 روز و بدون آبیاری تکثیر یافت جمعیت نماتد در ریشه با مقدار حجم ریشه و وزن ریشه در دوره های گوناگون آبیاری نسبت کاملاً مستقیم نشان داد. نتایج این بررسی نشان داد که علیرغم وجود جمعیت بالای نماتد در دورهای آبیاری 7 و 14روز نهال­های چای آبیاری شده با این دوره­های آبیاری نسبت به تیمارهای بدون آبیاری و 21 و 28 روز توانایی بیش­تری در تحمل آلودگی و خسارت p. loosi داشتند، به­گونه­ی­ که تیمارهای 21 و 28 روز آبیاری با وجود دارا بودن کمترین مقدار جمعیت نماتد در ریشه، بیش­ترین کاهش شاخص­های رشدی را نشان دادند که می­تواند بیانگر تاثیر نماتد حتی در جمعیت کم روی رشد نهال چای در شرایط تنش خشکی باشد که با کاهش رطوبت خاک تشدید می­شود. در بافت لومی- شنی، مقدار جمعیت نماتد در ریشه و خاک نسبت به بافت لومی-رسی بیش­تر بود. این بررسی مشخص کرد که در دورهای آبیاری 7 و 14 روز که تقریباً نیاز آبی گیاه چای فراهم می­شود، نهال­ها خسارت کمتری را نسبت به تیمارهایی که آب کمتری دریافت می­کنند، متحمل می شوند.

Authors and affiliations
  1. مینا محجوبی نیا — گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی
  2. زهرا تنها معافی — بخش تحقیقات نماتد شناسی، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور
  3. علی سراجی — مرکز تحقیقات چای کشور
  4. سعید رضائی — گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی

Similar items