روش پژوهش، به دو شیوة میدانی و کتاب خانه ای است. در شیوة میدانی، اگرچه نگارنده، خود، گویش ورِ این گویش است، برای اطمینان از صحت تلفظ واژه ها، آن ها را در گفت و گو با افراد سالخورده و بی سواد، بازخوانی و ثبت کرده و در شیوة کتاب خانه ای، با مراجعه به منابع اصلی و معتبر، این کار را به سامان رسانده است
روش پژوهش، به دو شیوة میدانی و کتاب‌خانه‌ای است. در شیوة میدانی، اگرچه نگارنده، خود، گویش‌ورِ این گویش است، برای اطمینان از صحت تلفظ واژه‌ها، آنها را در گفت‌و‌گو با افراد سالخورده و بی‌سواد، بازخوانی و ثبت کرده و در شیوة کتاب‌خانه‌ای، با مراجعه به منابع اصلی و معتبر، این کار را
در این مقاله، به بررسی چند فعل، که شواهدی از آنها در متون کهن فارسی به دست آمده، پرداختهام. تا آنجاکه نگارنده اطّلاع دارد، تاکنون دربارة وجه اشتقاق این لغات سخنی گفته نشده است.
در این مقاله، به بررسی چند فعل، که شواهدی از آنها در متون کهن فارسی به دست آمده، پرداختهام. تا آنجاکه نگارنده اطّلاع دارد، تاکنون درباره وجه اشتقاق این لغات سخنی گفته نشده است.
مطالعات زبانی نشانگر آن است که گویش یزدی دربردارندۀ واژه‌های غنی و کهن ایرانی است که روزگاری دراز در پهنۀ گسترده‌ای و در بین شمار زیادی از مردم کاربرد داشته‌است و متأسفانه امروزه با گسترش فارسی معیار، گسترۀ آن در حال محدود‌شدن است. یکی از ویژگی‌های مهم در بحث گویش‌ها، وجود بسیا