توسعه گردشگری با تأکید بر نقش آموزش نیروی انسانی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه و هدف پژوهش: درک و شناخت گردشگری و همچنین چگونگی توسعه و پایداری آن نه تنها در گسترش دانش گردشگری برای درک نیازمندی های آن، بلکه در آموزش زمینههای موفقیت در پیرامون تجارت گردشگری و همچنین نیازمندی های هر جامعه به امر گردشگری نهفته است که این خود یک نگرش و رویکرد انسانی را به گردشگری ضروری می سازد. به بیان دیگر، شکلگیری، پایداری و توسعه گردشگری در هر جامعه نیازمند امر آموزشی می باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی و واکاوی نقش آموزش نیروی انسانی جهت توسعه گردشگری میباشد. روش پژوهش: مقاله حاضر با استفاده از روش تحلیلی – توصیفی و مرور متون و منابع و تشریح چالشهای نظام آموزش گردشگری در ایران در رابطه با آموزش نیروی انسانی، به ارائه راهکارهای اصلاحی جهت بهبود نظام آموزشی کشور میپردازد. یافته ها: یافتهها نشان داد نظام آموزش جهانگردی و واحدهای آموزشی، امکانات و تجهیزات آموزش و از همه مهمتر، معیارها و ضوابط نظارتی و چگونگی اعمال آن ها باید به سرعت متحول شوند و ایجاد این تحولات مستلزم ارائه تسهیلات و معافیتهای مؤسسات آموزشی، گسترش مبادلات بین المللی در امر آموزشی و تربیت مدرسان مورد نیاز است. نتیجه گیری: ارائه آموزش اثر بخش در یک سازمان مدرن مستلزم تفکر جدید، مدلهای جدید، رویکرد جدید و ابزارها و مکانیزمهای جدید است. از آنجا که آموزش به عنوان بخش زیربنایی مدیریت منابع انسانی و مدیریت کیفیت در صنعت گردشگری مطرح است، برای اصلاح نظام ساختاری صنعت گردشگری کشور می توان کار را از اصلاح نظام آموزشی آغاز کرد.