برخی فرایندهای واجی در 15 گونه زبانی استان کرمان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
پژوهش حاضر به بررسی برخی فرآیندهای واجی مانند درج، انسدادیشدگی و سایشیشدگی در 15 گونهی زبانی استان کرمان از جمله بافت، بردسیر، بم، جیرفت، رابُر، رفسنجان، رودبار جنوب، زرند، سیرجان، شهربابک، کرمان، کهنوج، گلباف، گوغِر و میمند بر اساس نظریهی زایشی پرداختهاست.برخی از نتایج حاصل عبارتند از: 1- بعد از حذف همخوان سایش چاکنایی پایانی /h/، اگر واژهی بعدی با واکه آغاز شود، یکی از غلتهای [j] یا [w] درج میشود که نوع غلت در جایگاه میان دو واکه، به مشخصههای واکهی افزوده شده یعنی واکۀ دوم بستگی دارد. 2- در گونههای زبانی استان کرمان همخوان انسداد چاکنایی [?] در ابتدای واژه برای ترمیم ساخت هجا درج میشود تا واژه با واکه شروع نشود. توزیع این همخوان در گونههای زبانی مذکور ناقص است ، به طوری که در موضع میانی و پایانی واژهها دیده نمیشود. 3- در برخی از گونههای کرمانی همخوان پیوسته، ملازی و واکدار [r] جایگزین جفت انسدادی خود /g/ در فارسی معیار در پایان واژه یا هجا میشود، به طوری که نوعی فرایند سایشیشدگی محسوب میشود.