بررسی موانع توسعه صنعت گردشگری در جمهوری اسلامی ایران
Abstract
امروزه صنعت جهانگردی به عنوان بزرگترین و متنوع ترین صنعت در دنیا به حساب می آید. کشور جمهوری اسلامی ایران با توجه به اینکه در ردیف 10 ده کشور اول دنیا از نظر وجود جاذبه های گردشگری قرار دارد، ولی از نظر جذب توریسم و گردشگر، نه تنها در بین کشورهای دنیا بلکه در بین کشورهای خاورمیانه هم جایگاه شایسته و مطلوبی ندارد. این پژوهش در پی پاسخ به این سئوال که چرا جمهوری اسلامی ایران در جذب گردشگر خارجی موفق نیست و جایگاه مطلوبی ندارد آغاز شد. به منظور بررسی و کنکاش درباره موانع توسعه گردشگری از متخصصین و صاحبنظران آگاه درحوزه گردشگری شامل اساتید، مسئولان و مدیران ارشد استفاده شد. به همین خاطر 103 نفر از بین این افراد به روش نمونه گیری ساده طبقه ای به صورت تصادفی انتخاب شدند. در ابتدا با استفاده از تحلیل عامل اکتشافی 42 گویه مطرح شده در پرسشنامه مورد آزمون قرار گرفت. نتیجه، نشانگر وجود هفت عامل ساختاری و اصلی بود و عامل های استخراج شده عبارت بودند از: 1- عامل زیر بنایی 2 - عامل سیاسی، 3- عامل فرهنگی 4- عامل دولتی 5- عامل انسانی 6- عامل مدیریتی و 7 - عامل اقتصادی که به ترتیب بیشترین تغییرات واریانس آزمون را توضیح می دهند .در نهایت به منظور آزمون فرضیه های تحقیق از آزمون t استفاده شد که 7 فرضیه مطرح شده در پژوهش تأیید شد. نتایج، بیانگر این است که ضعف امکانات زیر بنایی و زیر ساختی از مهم ترین موانع توسعه گردشگری بوده و پس از آن موانع و مشکلات سیاسی و موانع فرهنگی بیشترین اثر را در عدم توسعه گردشگری داشتهاند.