اختصاص منابع اقتصادی جهت کاهش ریسک لرزهای منطقهای با استفاده از مدل بهینهسازی تصادفی و یقینی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
این پژوهش با هدف ارائه ی روشی برای ارزیابی و تعیین اولویت اقدامات کاهش ریسک لرزهای در کشورهای لرزه خیز در حال توسعه و اختصاص بودجه ی لازم به این اقدامات و یاری دادن مدیران و تصمیم گیرندگان در این امر انجام شده است. بنابراین یک مدل برنامهریزی بهینهسازی تصادفی (احتمالی) دو مرحلهای توسعه داده شده است تا منابع اقتصادی اختصاص یافته به راهکارهای کاهش ریسک لرزهای (مقاوم سازی) و بازسازی پس از زلزلههای احتمالی آینده را در سطح منطقهای بهینه سازد. این مدل پیشنهادی راهبردهای کاهش ریسک های موجود را با هدف کمینه کردن هزینه های مقاومسازی، بازسازی و ریسک خسارت اقتصادی بیش از حد مجاز مورد جستجو قرار میدهد تا راهکار بهینه را با توجه به محدودیت های موجود پیدا کند. برای نشان دادن قابلیت کاربردی مدل پیشنهادی، نواحی ساختمانی شهر تهران مورد تحلیل قرار گرفته است. بنابراین دادههای ساختمانی ناحیه ی مورد مطالعه، به همراه توابع آسیب پذیری این ساختمان ها و ویژگی های خطر لرزهای منطقه ای برای ارزیابی احتمالی ریسک منطقه ی مورد مطالعه به کار گرفته شدهاند. نتایج تحلیل مدل پیشنهادی به صورت تغییرات هزینههای مقاوم سازی با موقعیت جغرافیایی و بر حسب نوع سازه و سطح طراحی لرزه ای ارائه شده است. برای بررسی مدل پیشنهادی از دیدگاه در نظر گرفتن عدم قطعیت وقوع زلزلهها و همچنین نشان دادن برتری های مدل برنامهریزی تصادفی نسبت به مدل های بهینهسازی یقینی، مدل یقینی متناظر با مدل تصادفی پیشنهادی، ارائه و تحلیل هایی نیز بر مبنای این مدل انجام شده است. در پایان نتایج این تحلیل ها با نتایج تحلیل مدل تصادفی مورد مقایسه قرار گرفته است.