تعیین حریم ایمن خطوط لوله انتقال گاز ترش به روش ارزیابی کمی ریسک
Abstract
یکی از مهمترین روشهای انتقال گاز، استفاده از خطوط لوله میباشد. با توجه به اینکه گاهی خطوط لوله انتقال گاز در اطراف مناطق مسکونی گسترش یافته اند و در صورت بروز نشتی یا پارگی در این خطوط، امکان ایجاد خسارتهای جانی و مالی وجود دارد، ایمنی افراد ساکن در مناطق اطراف خطوط لوله انتقال از اهمیت زیادی برخوردار است و تأمین این ایمنی از مهمترین دغدغه های صنعت انتقال گاز است. در این مطالعه، چگونگی تعیین حریم ایمنی خطوط لوله انتقال گاز ترش، که با توجه به پخش احتمالی گاز سمی هیدروژن سولفید در محیط، نسبت به خطوط لوله گاز شیرین خطرناک تر است، مورد بررسی قرار گرفته است. به منظور تحلیل و تعمیم نتیجه های به دست آمده، یک خط لوله انتقال گاز ترش در استان بوشهر مورد بررسی قرار گرفته است. با استفاده از نرم افزار phast risk و با توجه به روش ارزیابی کمی ریسک، حریم این خط لوله، در چهار ضخامت گوناگون، تعیین و مشخص شد که تأثیر 2 میلی متر افزایش یا کاهش در ضخامت لوله در تعیین حریم ایمن، میتواند حدود 60 متر و یا بیشتر باشد. این در حالی است که روشهای گذشته تأثیر ضخامت لوله را لحاظ نمی کردند.