تعیین عمق بهینه چاه ها جهت کف شکنی با استفاده از برنامه ریزی غیر خطی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چاه ها در اکثر مناطق ایران نقش مهمی در تأمین آب آشامیدنی ایفا می کنند. با توجه به پایین رفتن سطح آب زیرزمینی بر اثر برداشت های غیر مجاز در اکثر دشت های ایران، دبی چاه ها پس از مدت زمان کوتاهی (چند سال) به میزان زیادی کاهش پیدا می کند و برای دست یابی به دبی اولیه چاه، یا بایستی چاه های جدید حفر نمود و یا با کف شکنی چاه های موجود مجدداً به همان دبی دست یافت. در صورتی که گزینه کف شکنی برای تأمین آب انتخاب شود، با استفاده از مدل های برنامه ریزی ریاضی می توان عمق بهینه چاه ها را به نحوی یافت که ضمن تأمین آب مورد نیاز، هزینه کمتری صرف کف شکنی گردد. در این مقاله یک مدل برنامه ریزی غیر خطی برای تعیین عمق بهینه چاه ها جهت کف شکنی ارائه شده است. در این مدل فرض شده است ک بیلان آبی آبخوان در مجموع آبخوان بالا و پایین سنگ کف میانی، اجازه برداشت را می دهد. این مدل برای تعیین عمق بهینه سه حلقه چاه موجود یک منطقه نمونه (شهر فریمان در استان خراسان) جهت کف شکنی به کار گرفته شده است.