تاثیر مصرف حاد مکمل کوآنزیم q۱۰ بر برخی شاخص های سرمی آسیب عضلانی متعاقب یک جلسه تمرین مقاومتی در مردان ورزشکار دانشگاهی
Abstract
سابقه و هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر مصرف حاد مکمل کوآنزیم q10 بر غلظت کراتین کیناز ( ck ) و لاکتات دهیدروژناز ( ldh ) متعاقب یک جلسه فعالیت مقاومتی در دانشجویان پسر ورزشکار انجام شد. مواد و روش ها: 20 دانشجوی ورزشکار (سن: 2/1±21 سال، وزن: 1/8±72 کیلوگرم، قد: 3/7±177 سانتی متر و شاخص توده بدن: 7/2±23 کیلوگرم بر مترمربع) با حداقل شش ماه سابقه تمرین، به صورت تصادفی به دو گروه مکمل کوآنزیم q10 و دارونما تقسیم گردیدند. آزمودنی ها 120 دقیقه قبل از انجام فعالیت، مکمل کوآنزیم q10 (200 میلی گرم) یا دارونما (آرد) به روش دو سوکور مصرف کردند و در یک جلسه فعالیت مقاومتی دایره ای با 75 درصد یک تکرار بیشینه شرکت کردند. ارزیابی شاخص های ck و ldh در وضعیت حداقل دوازده ساعت ناشتایی در چهار مرحله قبل از مصرف مکمل یا دارونما، بلافاصله، 24 و 48 ساعت پس از فعالیت انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد غلظت ck در گروه q10 در اندازه گیری های سوم (006/0= р ) و چهارم (036/0= р ) به طور معنی داری پایین تر از گروه دارونما بود. اما تغییرات سطوح آنزیمی ldh بین دو گروه در هیچ کدام از اندازه گیری ها معنی دار نبود (05/0 ≥ р ). نتیجه گیری: به طور کلی، مکمل دهی حاد q10 قبل از تمرین مقاومتی، موجب کاهش ck شده و از آسیب های ناشی از آن در دانشجویان ورزشکار می کاهد .