بررسی میزان تأثیر سلامت حس موضعی زبان بر بسامدهای سازه ای واکه های زبان فارسی
Abstract
سابقه و هدف: به منظور بررسی میزان تأثیر سلامت حس موضعی زبان بر کیفیت آوایی واکه های زبان فارسی، بعد از اعمال بی حسی موضعی در سطح و کناره های زبان و در نتیجه تا حدی ممانعت از عمل کرد مکانیسم های فیدبک عصبی طبیعی حین گفتار، تغییرات به وجود آمده در بسامدهای سازه ای آن ها اندازه گیری شد. مواد و روش ها: شش واکه زبان فارسی (/a/, /o/, /u/, /e/, /i/, /æ/) توسط 5 آزمودنی مرد 3 مرتبه، در شرایط طبیعی و بعد از اعمال بی حسی موضعی زبان (با استفاده از محلول موضعی دهانی هیدروکلرید لیدوکایین 2%) با بلندی عادی تولید شد. بسامدهای سازه ای واکه ها (f1 و f2) به وسیله مجموعه نرم افزاری و سخت افزاری استودیو گفتار اندازه گیری و مقایسه شدند. یافته ها: در مورد واکه های /æ/, /u/, /a/ تفاوت مقادیرf1 و f2 قبل و بعد از اعمال بی حسی موضعی زبان به لحاظ آماری معنادارنبود (05/0p ). مقدار میانگینf2 درواکه /o/ بعد از بی حسی موضعی 262 هرتز کاهش یافت. تفاوت بین مقادیر میانگینf1 و f2 قبل و بعد از بی حسی موضعی زبان در واکه های /e/ و /i/ معنادار بود (05/0p>). نتیجه گیری:: بر اساس نتایج به دست آمده حس موضعی زبان در تولید برخی از واکه های زبان فارسی تأثیر گذار می باشد. احتمالاً سلامت حس موضعی زبان و مدل های طبیعی تولید نقش مهمی در تولید صحیح واکه ها دارند