بررسی اثرات تزریق لیدوکائین به داخل بخش سری شکمی- میانی بصل النّخاع بر رفتارهای دردی در آزمون های صفحه داغ و فرمالین در موش صحرایی

حسن اژدری زرمهری، hassan azhdari zarmehri cellular and molecular research center, qazvin university of medical sciences, qazvin, iran1- دانشگاه علوم پزشکی قزوین، مرکز تحقیقات سلولی و ملکولی نیما حیدری اورنجقی، nima haidari-oranji paramedical school, qazvin university of medical sciences, qazvin, iran2- دانشگاه علوم پزشکی قزوین، دانشکده پیراپزشکی ندا سلیمانی، neda soleimani physiology-pharmacology research center, rafsanjan university of medical sciences, rafsanjan, iran3- دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، مرکز تحقیقات سلولی و ملکولی محمد صوفی آبادی، mohammad sofiabadi dept. of physiology, qazvin university of medical sciences, qazvin, iran4- دانشگاه علوم پزشکی قزوین، دانشکده پزشکی، گروه فیزیولوژی

Abstract

سابقه و هدف: مطالعات زیادی برای شناخت مراکز عصبی و مکانیسم های کنترل و تعدیل درد در جریان است، بخش سری شکمی-میانی بصل النّخاع (rostral ventromedial medulla, rvm) در اعمال مختلفی از قبیل تعدیل و تشدید درد دخالت دارد. در این مطالعه نقش rvm در آزمون فرمالین به عنوان درد تونیک و آزمون صفحه داغ به عنوان درد حاد به وسیله غیر فعال کردن موقتی آن به وسیله لیدوکائین در موش های صحرایی نر بررسی شد. مواد و روش ها: در این مطالعه، از موش های صحرایی نر سفید در محدوده وزنی 250- 200 گرم استفاده شد. حیوانات به سه گروه کنترل، شم و آزمون تقسیم شدند. یک هفته پس از انجام جراحی، سالین یا لیدوکائین به rvm تزریق شد و آزمون فرمالین (با تزریق 50 میکرولیتر فرمالین 2٪ به کف پنجه راست حیوان) یا صفحه داغ (تنظیم شده در دمای 1/0±52 درجه) انجام و رفتارهای دردی ثبت شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون t-test و anova استفاده گردید و 05/0p< به عنوان معنی داری در نظر گرفته شد. یافته ها: تزریق لیدوکائین به درون rvm سبب کاهش درد در مرحله نخست آزمون فرمالین شد ولی روی مرحله اینترفاز و فاز 2 آن تاثیری نداشت. هم چنین در آزمون صفحه داغ تزریق لیدوکائین سبب بی دردی در هر 4 دوره زمانی (15، 30، 60 و 90 دقیقه) بعد از تزریق شد. نتیجه گیری: نتایج ما نشان داد که تزریق لیدوکائین به داخل rvm سبب کاهش درد نوع حاد شده ولی بر درد مزمن تاثیری ندارد. بنابراین می توان احتمال داد که این بخش از سیستم عصبی در فرایند انتقال و یا پردازش درد حاد اهمیت دارد