دفاع مشروع
Abstract
چکیده ندارد.
چکیده ندارد.
تا پیش از تصویب قانون مجازات اسلامی 1392، رویکرد رویه قضایی و بهویژه دادگاههای بدوی در برخورد با پروندههای مشتملبر قتل در مقام دفاع مشروع، در بیشتر موارد رویکرد صفر و یکی بود؛ یعنی یا دفاع مشروع با تمامی شرایط قانونی آن (از جمله شرط وجود تهاجمی نامشروع، فعلی یا قریبالوقوع بو
قانون مجازات اسلامی 1392 با ورودی دیرهنگام به تأسی از رویه قضایی، دفاع مشروع افراطی یا بیشازحد را مورد پذیرش قرار داده و به توسعه دفاع مشروع پرداخته است. از دیدگاه قانونگذار جدید، مدافع مشروع ناقص، از یک سو بسان و همسان کسی نیست که به نحو عدوان و ظالمانه اقدام به قتل دیگری مین
مقدمه: تحولات ناشی از جنگ دوازدهروزه ایران و اسرائیل در سال ۲۰۲۵ بار دیگر مسئله توسل به زور و شرایط اعمال دفاع مشروع در حقوق بینالملل را برجسته ساخت. یکی از عناصر اساسی در ارزیابی مشروعیت دفاع مشروع، معیار «فوریت» است که در برداشتهای سنتی به ضرورت واکنش سریع دولت در برابر یک ح
حق دفاع مشروع دولت ها، زمانی که قربانی حملات مسلحانه قرار میگیرند در حقوق بین الملل عرفی و قراردادی به رسمیت شناخته شده است. با این حال امروزه حملات تروریستی که عمدتاً توسط بازیگران غیردولتی علیه دولت ها شکل می گیرد نیز براساس رویه بین المللی خصوصاً از مسیر قطعنامه های شورای امن
دفاع مشروع یکی از عوامل توجیه کننده ی جرم است که با از بین بردن رکن قانونی جرم، توسل به زور علیه دیگری را مباح می کند. فلسفه ی وجودی دفاع مشروع، دفع هرگونه تعرض به «حق» است؛ از این رو، اصولاً موضوع مورد دفاع همواره یک «حق» است. فعلیت یا قریب الوقوع بودن و غیرقانونی بودن حمله و تن
دفاع مشروع یکی از عوامل توجیه کننده ی جرم است که با از بین بردن رکن قانونی جرم، توسل به زور علیه دیگری را مباح می کند. فلسفه ی وجودی دفاع مشروع، دفع هرگونه تعرض به «حق» است؛ از این رو، اصولاً موضوع مورد دفاع همواره یک «حق» است. فعلیت یا قریب الوقوع بودن و غیرقانونی بودن حمله و تن