ایجاد گیاهان تراریخت مضاعف توتون مقاوم به شوری
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده ندارد.
چکیده ندارد.
خشکی و شوری تنش های اسمزی و یونی مهمی می با شند که رشد گیاه و تولید محصولات کشاورزی را به طور جدی محدود می کنند. از جمله مکانیسم های سازگاری یا تحمل گیاهان به تنش شوری، افزایش اسمولیت هایی با وزن مولکولی پایین، از قبیل پرولین می باشد. پرولین علاوه بر اینکه به عنوان یک محافظ اسمزی
گیاهان به دلیل تولید پروتئین نوترکیب با هزینه پایین، تولید انبوه و ایمنی بالا، به عنوان جایگزین مناسبی برای سیستمهای رایج تولید پروتئین نوترکیبدارویی، بویژه در فرمانتور مطرح میباشند.فعال کننده پلاسمینوژن بافتی(tpa) یکی از پروتئینهای دارویی است که برای حل کردن لختههای خونی در
امروزه کشاورزی مولکولی و تولید گیاهان تراریخته، باعث شده است که از گیاهان برای درمان بیماری هایی استفاده شود که تا پیش از این به وسیله داروهای شیمیایی یا مواد زیستی بدست آمده از حیوانات یا میکروارگانیسم ها درمان می شدند. از این رو گیاهان تراریخته می توانند به عنوان بیوراکتور جایگ
کشاورزی مولکولی شاخه جدیدی از بیوتکنولوژی گیاهی است که در آن گیاهان برای تولید پروتئین های نوترکیب دارویی و صنعتی در حجم زیاد مهندسی می شوند. یکی از تکنیک های مورد استفاده در کشاورزی مولکولی انتقال ژن به کلروپلاست به جای هسته در گیاهان می باشد که موجب شده است عملکرد و کیفیت پروتئ
از مهمترین فواید تولید پروتئین های نوترکیب در گیاهان می توان به اقتصادی بودن آن نسبت به سیستم های صنعتی، تولید فرآورده های بیولوژیکی فعال و مشابه شکل طبیعی، تولید بالای پروتئین نوترکیب و غیره اشاره کرد. از طرف دیگر پایین بودن سطح بیان ترنسژن ها و همچنین خاموشی آن ها در نسل های بع
جذابیت سیستم¬های گیاهی برای بیان پروتئین¬های نوترکیب به دلیل مزایای همچون ایمنی بالا، هزینه پایین، تغییرات پس از ترجمه و حجم بالای تولید است. بیان بالای ترنسژن در گیاه، مستلزم آماده کردن سازه ژنی مناسب حاوی پیشبرنده مناسب، عوامل افزایش دهنده بیان، عوامل ممانعت کننده از خاموشی ژن
اکپنسین ها گروهی از پروتئین های دیوارۀ سلولی اند که به واسطۀ تغییرات ph، موجب بسط دیوارۀ سلولی می شوند. این پروتئین ها از طریق سست کردن پیوندهای هیدروژنی بین میکروفیبریل های سلولز و پلیمر ماتریکس موجب تغییر شکل دیواره و رشد می شوند. در این تحقیق، یک ژن اختصاصی ریشه از گیاه آرابید
اکپنسینها گروهی از پروتئینهای دیوارۀ سلولیاند که بهواسطۀ تغییرات pH، موجب بسط دیوارۀ سلولی میشوند. این پروتئینها از طریق سست کردن پیوندهای هیدروژنی بین میکروفیبریلهای سلولز و پلیمر ماتریکس موجب تغییر شکل دیواره و رشد میشوند. در این تحقیق، یک ژن اختصاصی ریشه از گیاه آرابید
، پروتئین کوچکی است که در کلروپلاست جای دارد. این پروتئین نخستین بار در غربالگری گیاهچههای آرابیدوپسیس مقاوم به ترهالوز (Trehalose Resistant) شناخته شده است. هدف از این تحقیق، بررسی فیزیولوژیکی و مولکولی گیاهان تراریختشده با ژن TRR14 در مقایسه با گیاهچههای وحشی آرابیدوپسیس در
چکیده هدف از تحقیق حاضر طراحی و ساخت ناقلین اختصاصی انتقال و بیان کلروپلاستی ژن های تولید کننده بیوپلیمر و ایجاد تحمل به تنش های غیرزنده بود. بدین منظور سه ژن درگیر در مسیر بیوسنتزی پلی هیدروکسی بوتیرات جداسازی شد و صحت جداسازی و عملکردی بودن ژن ها پس از بیان در وکتور بیانی و تول
چکیده هدف از تحقیق حاضر طراحی و ساخت ناقلین اختصاصی انتقال و بیان کلروپلاستی ژنهای تولید کننده بیوپلیمر و ایجاد تحمل به تنشهای غیرزنده بود. بدینمنظور سه ژن درگیر در مسیر بیوسنتزی پلیهیدروکسی بوتیرات جداسازی شد و صحت جداسازی و عملکردی بودن ژنها پس از بیان در وکتور بیانی و تول
پیشبر Rd29A به وسیله واکنش زنجیری پلیمراز (PCR) و با استفاده از آغازگرهای اختصاصی از گیاه Arabidopsis thaliana همسانهسازی شد. ناقل دوگانه بیانی pBI-RD-GUS با اتصال توالی RD29A به ژن gus ساخته شد. سازه اخیر به همراه pBI121 با استفاده از Agrobacterium tumefaciens برای تراریختی گیاه