بررسی تلمیح در قصاید خواجوی کرمانی
Abstract
چکیده ندارد.
Similar items
واکاوی مفهوم نظربازی در شعر خواجوی کرمانی و شاه نعمت‌الله ولی
نظربازی از بن‌مایه‌های پربسامد ادبیات عاشقانه و عارفانه است که در آثار بسیاری از بزرگان ادب فارسی، بازتاب قابل‌توجهی دارد. نظربازی نزد عارفان، بیانگر نوعی تجربۀ عرفانی است تجربه‌ای که عارف در عشق و عرفان به جایی می‌رسد که به هرچه می‌نگرد، خدا و جلوه‌های او را می‌بیند و با آن‌ها ن
مقایسه‌ی صورت و معنا در غرلیات خواجوی کرمانی و جلال‌الدین عضد
غزل یکی از مهمترین قالب‌های شعر فارسی است که شاعران در سرودن این قالب گاه از یکدیگر تأثیر و تأثر می‌پذیرند و این مسأله یعنی تأثیرگذاری گذشتگان در آیندگان یا شاعران معاصر از یکدیگر، امری بدیهی و مسلم است. خواجوی کرمانی و جلال الدین عضد یزدی هر دو از شاعران بزرگ قرن هشتم هستد که کم
کهن‌ترین دیوان اشعار خواجوی کرمانی: بازسازی مجموعه اشعار مورّخ ۷۵۰ق بر اساس دو نسخهٔ نویافته
کهن‌ترین نسخۀ دیوان اشعار خواجوی کرمانی در زمان حیات شاعر استنساخ شده است. بخش عمدۀ این نسخه که در کتابخانهٔ ملّی ملک نگهداری می‌شود، پیش‌تر موضوع پژوهش‌های بسیاری بوده و چاپ عکسی آن هم منتشر شده است، اما این نسخه تنها بخشی از یک نسخهٔ اصلی بوده که حدود یک سدهٔ پیش به چند نسخۀ جد
مقایسۀ سبک‌شناختی غزلی از خواجوی کرمانی با غزلی از حافظ شیرازی
سبک نحوه و نوع بیان است؛ وحدت منبعث از تکرار عوامل یا مختصاتی است که در آثار کسی هست؛ این مختصات هم مسأله زبان است، هم مسأله فکر و هم گزینش خاصی از واژهها، تعابیر و عبارات که توجه خواننده را به خود جلب میکند. در این مقاله غزلی از حافظ شیرازی و غزلی از خواجو کرمانی، دو شاعر هم عصر
تحلیل درون‌مایه مقطع غزل(با بررسی درون‌مایه مقطع غزل‌های میر کرمانی، خواجوی کرمانی، عماد فقیه کرمانی و حافظ شیرازی)
در این پژوهش مقطع غزل‌های چهار شاعر قرن هشتم؛ میرکرمانی، خواجوی‌کرمانی، عمادکرمانی و حافظ شیرازی بررسی می‌گردد تا هم کم و کیف درون‌مایه‌ی مقطع غزلیات این شاعران معلوم شود و هم ظرفیت معنایی مقطع غزل مشخص گردد. برای انجام این تحقیق از روش توصیفی-تحلیلی استفاده شده‌است؛ بدین منظور د
بازتاب شعر جاهلی در شعر خواجوی کرمانی
اقتباس از شعر جاهلی، محدود به پارسی سرایان قرنهای چهارم و پنجم نمی‌شود، بلکه شاعران قرنهای ششم و هفتم و بعد از آن نیز، با تغییر رویکرد، به بهرهگیری از آن پرداختهاند. خواجوی کرمانی، شاعر مشهور قرن هشتم، با دو رویکرد متفاوت به تأثیرپذیری از شعر جاهلی پرداختهاست؛ اول اینکه وی د