خیابان به مثابه عرصه عمومی و فضای شهری مطلوب با تکیه بر اولویت حرکت پیاده نمونه موردی: طرح جامع سه بعدی خیابان قیام یزد، حداقل میدان امیر چقماق تا میدان بعثت
Abstract
چکیده ندارد.
چکیده ندارد.
Figures are taken from the article's full text; their rights belong to the authors and the publisher.
انسان ابزاری نیست که تنها در مبدا و مقصد به کار گرفته شود. مسیر حرکت انسان، سهم مهمی در ساخت اندیشه و روح او دارد. حل موانع سرعت در حرکت انسان در شهر مدرن خواسته تدبیر نشده ای است که خود را بر هر نوع برنامه ریزی و مدیریت تحمیل می کند. در دنیایی که حضور فرد برای استراحت در خانه و
خیابان، مکانی است که تعاملات اجتماعی و جنب وجوش شهری در آن به وضوح نمایان است و ذهن شهروندان را انباشته از خاطرات جمعی می کند. به واسطه برخی روندهای اجتماعی و اقتصادی بعضی از خیابان ها در شهرهای کشورمان رو به فرسودگی کالبدی و عملکردی نهاده اند، به گونه ای که دیگر نمی توانند بستر
خیابان که حضور اتومبیل از اصلی ترین دلایل پیدایشش به شمار می رود با پذیرش بخشی از فعالیت های گذشته گذرها و معابر عمومی محلات، با چالش ها و مفاهیم جدیدی مواجه گردید. حل این معضلات با توجه به انسانی تر شدن شهرها نیازمند راه حلی جدید شد. پیاده مداری راه حلی که در کنار کارکردهایی از
با شروع انقلاب صنعتی،اختراع اتومبیل و گسترش شهرها، به تدریج اولویت دادن به نقش عابر پیاده و فضاهای پیاده محور در شهرها و فضاهای شهری کمرنگ شده و از کیفیت فضایی عرصه های عمومی شهر، فضاهای باز شهری و پیاده راهها کاسته شده است؛ عرصه هایی که خود به عنوان بستر و خاستگاه، نقش محوری در
با پیشرفت عصر صنعتی، طراحی شهرها که تا آنروز بر اساس مقیاس انسانی بود جای خود را به مقیاس ماشین و سواره ها داد و بدین ترتیب عدم حضور پیاده ها در فضای شهری منجر به افت کیفیت فضاهای شهری شد. در این پایان نامه به دنبال ارتقای کیفیت فضاهای شهری از طریق حضور پیاده ها در فضا خواهیم بود
کودکان عضوی از اجتماع بزرگ انسانی در شهرها هستند،شهروندانی خاموش که به دلیل عدم شناخت موقعیت وجایگاه خود،به شهروندانی منفعل وبی پناه تبدیل شده اند که نیاز به حمایت خواهند داشت.کودکان عامل پیوند نسل های گذشته،آینده ونیز عامل انتقال سنت ها،فرهنگ ها،اعتقادات،باورها وپیشینه های هویت