اندازه گیری نابرابری توزیع درآمد در مناطق شهری و روستایی استان فارس و مقایسه آن با کل کشور طی سال های 83-1360
Abstract
چکیده ندارد.
چکیده ندارد.
این مطالعه با هدف برآورد الگوی توزیع درآمد لورنز در ایران اقدام به تخمین گزیدهای از مهمترین مدلهای پارامتریک برای دادههای ایران به تفکیک مناطق شهری و روستایی نموده است. بدینترتیب ضمن تحلیل روند توزیع درآمد و مقایسه آن در بین مناطق شهری و روستایی،براساس معیارهای خوبی برازش م
با توجه به ارتباط مستقیم بین توزیع عادلانه درآمد و متغیرهای مهم کلان اقتصادی همچون بهرهوری و رشد اقتصادی، توزیع عادلانه درآمد به یکی از اهداف کلان اقتصادی کشورها تبدیل شده است.; در این مقاله، ابتدا با استفاده از الگوریتم بهینهسازی انبوه ذرات (PSO) به تخمین تابع ضریب جینی شهری و
اندازهگیری نابرابری درآمدی در اشکال مختلف آن در یک دوره زمانی، ارزیابی مناسبی از وضعیت توزیع درآمد ارائه میکند. در تحقیق حاضر ابتدا با استفاده از شاخصهای نابرابری درآمد(ضریب جینی و سهم دهکهای درآمدی) روند نابرابری درآمدی در استان همدان و کل کشور به تفکیک مناطق شهری و روستایی،
اندازهگیری نابرابری درآمدی در اشکال مختلف آن در یک دوره زمانی، ارزیابی مناسبی از وضعیت توزیع درآمد ارائه میکند. در تحقیق حاضر ابتدا با استفاده از شاخصهای نابرابری درآمد(ضریب جینی و سهم دهکهای درآمدی) روند نابرابری درآمدی در استان همدان و کل کشور به تفکیک مناطق شهری و روستایی،
This paper tries to calculate and compare the trend of costs inequality between Iran’s Fars Province and the whole country in two categories of rural and urban regions within 1981-2008. Therefore, inequality indicators, i.e. Gini coefficient and income groups share, are estimated
استان فارس با دارا بودن حدود 5/6 درصد از کل جمعیت کشور و وسعت جغرافیایی قابل توجه و امکانات و قابلیتهای مناسب اقتصادی- اجتماعی همواره با کاستیها و محرومیتهایی روبرو بوده است. بنابراین آگاهی از وضعیت فقر در مناطق شهری و روستایی استان می تواند زمینه ساز مناسبی به منظور سیاستگذاریها