بازتاب روان شناختی مسایل اجتماعی در شعر صائب تبریزی
Abstract
چکیده ندارد.
چکیده ندارد.
اندیشههای مداراگرای هندی به اشکال مختلف در شعر شاعران دورۀ صفوی بازنمود یافته است؛ چرا که سرزمین هند مهد فرهنگ و تمدن است و ابداع دین الهی توسط اکبرشاه، نشان از آمادگی جامعۀ هند برای تکثر دینی دارد. از سوی دیگر حضور پررنگ پرچمداران عرفان و تصوف اسلامی-ایرانی که در اعصار مختلف، ه
حسآمیزی یکی از آرایههای ادبی و شگردهای تصویرسازی در آثار ادبی است که در زبان و ادبیات فارسی اهمیت ویژهای دارد. در این آرایه، امور مربوط به یکی از حواس با امور و وابستههای حس دیگری در هم میآمیزد و منجر به خلق نوعی هنجارگریزی میشود. صائب تبریزی بهعنوان برجستهترین شاعر سبک ه
تصاویر شعری در زمینۀ عناصر اجتماعی – سیاسی از جمله تصاویری است که در دورههای مختلف رنگ و جلوه-ای متفاوت داشتهاست. مقالۀ حاضر از جایگاه تصاویر اجتماعی –سیاسی که بسامد بالایی در شعر صائب دارد، سخن میگوید؛ تصاویری که حاصل خیال دورپرداز صائب، حول عنصری واحد است که از این طریق تجرب
تصاویر شعری در زمینۀ عناصر اجتماعی – سیاسی از جمله تصاویری است که در دورههای مختلف رنگ و جلوه-ای متفاوت داشتهاست. مقالۀ حاضر از جایگاه تصاویر اجتماعی –سیاسی که بسامد بالایی در شعر صائب دارد، سخن میگوید؛ تصاویری که حاصل خیال دورپرداز صائب، حول عنصری واحد است که از این طریق تجرب
چکیده تخیل شاعران فارسیگوی قرن یازده و دوازده، به جانب نازکاندیشی در طبیعت و ذرهنگری در پدیدهها گراییده است. این گرایش همزمان است با تحولاتی که در فلسفۀ ایرانی در اصفهان قرن یازدهم روی داد. محتمل است که این همزمانی حاصل تأثر ادبیات و حکمت از یکدیگر باشد. در این مقاله مسألۀ «حر
شعر و مثل همواره کارکردی دو طرفه دارند؛ ارسالالمثل، از ارکان مهم ادبیات به شمار میرود که شاعران و نویسندگان در اشعار خود برای شیرینی کلام به سبب روانی الفاظ و روشنی مفاهیم و معانی و وضوح بخشی بیشتر به حقیقت و اثبات سخن، از آن بهره جسته و با بیان آن هنرمندی و توانایی خود را در