بررسی ساختی و مقایسه ای ده داستان تمثیلی مثنوی و ماخذآن ها
Abstract
چکیده ندارد.
چکیده ندارد.
"دموکراسی گفتگویی" نظریهای است که در قرن بیستم بهوسیلۀ یورگن هابرماس، فیلسوف و جامعهشناس آلمانی طرح شد. این گفتگو در یک "حوزۀ عمومی" با "مشارکت آزاد شهروندان مستعد" شکل میگیرد. ابزار تعامل در آن "زبان ارتباطی عام" است و برای رسیدن به "تفاهم" یا "پذیرش استدلال برتر" صورت میگی
داستان «دختران لکنتدار و خواستگار» ازجمله داستانهای فولکلوری است که در فهرست دستهبندی آرنه تامپسون با شمارۀ 1457به ثبت جهانی رسیده است. این داستان در کتاب کوچۀ احمد شاملو در مدخل «تیس، تیس، مدَسینا» و نیز در کتاب قصههای مردم فارس و فرهنگ افسانههای مردم ایران ثبت شده است. از
داستان تمثیلی از گذشتههای دور بهعنوان ابزاری در جهت آموزش فن کشورداری و سیاستمداری به پادشاهان مورد استفاده قرار گرفته است. میتوان گفت بخش مهمی از ادبیات تعلیمی ایران و جهان بهدلیل تأثیرگذاری و جذابیت بیشتر، در قالب تمثیل بیان شده است. داستان تمثیلی و بهویژه افسانۀ حیوانات
داستان تمثیلی از گذشتههای دور بهعنوان ابزاری در جهت آموزش فن کشورداری و سیاستمداری به پادشاهان مورد استفاده قرار گرفته است. میتوان گفت بخش مهمی از ادبیات تعلیمی ایران و جهان بهدلیل تأثیرگذاری و جذابیت بیشتر، در قالب تمثیل بیان شده است. داستان تمثیلی و بهویژه افسانۀ حیوانات
این مقاله در پی آن است مقوله «آموزش ضد تبعیض و تعصب نژادی» را که یکی از مؤلفههای جامعه و تربیت چندفرهنگی است در قصههای تمثیلی مثنوی، بررسی کند و مصداق و نمود نظریههای مدرن را در نگاه نو به ادبیات کلاسیک، براساس هنرآفرینیهای مولوی نشان دهد. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی- تحلی
پایان بندی داستان، یکی از عناصری است که جهت گیری نوینی به نقد ادبی داده است. هنر داستان پردازی مولانا در میان شاعران و نوابغ ایرانی تقریباً بی نظیر است. شگردهای روایی در مثنوی، ساختار و محتوای این اثر سترگ را در هم تنیده است. یکی از شاخصه های زیبایی شناختی که در داستان های مثنوی