تبیین علل گفتمان غرب ستیز در میان روشنفکران ایران (1357-1340)
Abstract
چکیده ندارد.
چکیده ندارد.
هـدف این پـژوهش بررسی شرایط ظهور گفتمان سیاسی مذهبی(گفتمان سیاسی هیات های مذهبی) در ایران دهه 40 است. چه شرایط تاریخی زمینه ساز شکل گیری این گفتمان جدید در فضای فرهنگی ایران شد؟ چه عواملی (چه کسانی) منابع و فضای اجتماعی لازم برای تولید این گفتمان را فراهم آوردند؟ چه عواملی قلمرو
این مقاله مستند به پژوهشی است که با هدف بررسی و تبیین جامعه شناختی گفتار هویت سیاسی در ایران پس از انقلاب به انجام رسیده است . بدین منظور مفهوم هویت سیاسی را محور بررسی قرار داده و تغییر و تحول معنایی آن را ابتدا در گستره ی نظام معنایی گفتمان کلان انقلاب اسلامی و سپس در دو گفتمان
این مقاله به بررسی و تحلیل عوامل تعیینکنندهای میپردازد که از دهه چهل منجر به فراهم شدن زمینهای برای ترویج ارزشهایی همچون "معنویت" و "سُنت" و "اصالت" و "ایرانیت" (به مثابهی مشخصهای ملی) شدند که نه فقط به ردیف موسیقی ایرانی جایگاه و معنایی نمادین در آگاهی جمعی (به ویژه در می
این رساله حاضر پژوهشی است پیرامون علل تنوع گرایشهای سیاسی روشنفکران در دهه چهل و پنجاه. اینکه از لحاظ نظری و عملی تنوع گرایشهای سیاسی در میان روشنفکران از چه منبع و عللی سرچشمه می گیرد از جمله مسائل مهم هر جامعه ای است . تمامی تحولات مهم و انقلابها در دنیا به دنبال یک تحول فکری -
هدف این پژوهش شناسایی ابعاد مختلف سیاست خارجی ایران با روش تحلیل گفتمان است. برای این منظور سه دوره زمانی برجسته در تاریخ معاصر ایران، مورد توجه واقع شده است. سیاست خارجی محمد مصدق از اردیبهشت سال 1320 تا مرداد 1332، سیاست خارجی محمدرضا پهلوی از سال 1342 تا 1357 و سیاست خارجی اما
پایان سلطنت قاجار آغازی بود برای ورود ایران به جرگه ی دولت های مشروطه ی سلطنتی. دولت هایی که قانون تصویب می کنند و از آن تبعیت کرده به ان احترام می گذارند. در دوره ی تیره و تار سیاسی- اقتصادی قاجاریه ایران شاهد رشد و تکامل اندیشه های آزادی خواهی و قانونگرایی بود. افکاری رشد کردند